CLEMMIE & MELROY

Parfums Pourpres du Soleil des Pôles

2011-01-23T18:30:00.013+02:00

Θέλω να πάθω συναισθησία. Αλλά την συναισθησία δεν την παθαίνεις. Είναι κάτι με το οποίο γεννιέσαι. Είναι η νευρολογική ανάμιξη των αισθήσεων. 'Aμα είσαι συναισθητικός μπορείς να μυρίζεις τα χρώματα. Μπορείς να βλέπεις τη μουσική και να ακούς τις οσμές. Μπορεί το 2+5 να σου βγάζει άθροισμα κίτρινο και άμα ανακατέψεις το κίτρινο με το πράσινο να βγάλεις το νούμερο 2. Οι συναισθητικοί συνδυάζουν χρώματα, λέξεις, αριθμούς, νότες, γεύσεις και μυρωδιές αυτόματα. Και εξακολουθούν να το κάνουν ακόμη κι αν χάσουν μία από τις αισθήσεις τους.

Πήγαμε που λες στο South London Gallery στο Peckham να δούμε το performance των Parfums Pourpres du Soleil des Pôles που ήρθαν από το Centre Pompidou στο Παρίσι. Κάτσαμε οκλαδόν σ' ένα σκοτεινό δωμάτιο ανάμεσα σε Γάλλους φοιτητές και Γαλλίδες κυρίες. Επί μισή ώρα κοιτούσαμε τρεις κούκλους (Γάλλους) να παίζουν πιάνο και ένα κύριο όρθιο μπροστά από ένα μαύρο τραπέζι γεμάτο χρωματιστές κάρτες. Σαν αυτές που παίζουμε UNO. 'Επαιρνε τις κάρτες και τις ευγράμμιζε κι εμείς βλέπαμε το αποτέλεσμα πίσω του σε ένα πίνακα προβολής. Ο κύριος αυτός έμοιαζε κάπως με παππού, ίσως και με γιαγιά, από εκείνες που αντροφέρνουν: είχε κοντά λευκά φουντωτά μαλλιά, λευκά φρύδια και βλεφαρίδες. Μετά καταλάβαμε ότι ήταν αλμπίνος.

'Οση ώρα έπαιζαν οι Γάλλοι μας ο κύριος άκουγε και με βαθιά προσήλωση τοποθετούσε τις κάρτες σε χρωματιστές σειρές. Πρώτα μία σειρά κίτρινη, από κάτω μία σειρά πράσινη, παρακάτω μπλε. Μετά άλλαζε το μπλε με το μαύρο, το κίτρινο με το κόκκινο, κοντοστεκόταν, τις παρατηρούσε, έκανε ένα βήμα πίσω, έξυνε το πηγούνι του, έβαζε κόκκινο, κούναγε λίγο το φως να το κάνει βαθύ πορτοκαλί και φτου κι από την αρχή. Δεν σταμάτησε λεπτό να σχηματίζει χρωματιστές σειρές, τη μία κάτω από την άλλη, τη μία δίπλα στην άλλη, τη μία πάνω στην άλλη. Γρήγορα, συγκεντρωμένα, μεθοδικά. Τις ίσιωνε, τις στράβωνε, τις τοποθετούσε πότε κάθετα και πότε οριζόντια. Κυρίως τις ευθυγράμμιζε. Κι ήταν τόσο προσηλωμένος λες και κρινόταν η συντέλεια του κόσμου από το ευγράμμισμά του. Μετά γύρναγε το κεφάλι του προς τον πίνακα προβολής, ξαναέξυνε το πηγούνι του, ξανασκεφτόταν. Σκεφτόταν αν ταιριάζει αυτό που βλέπει το αυτί του με αυτό που μας έδειχναν τα χέρια του. Κι εμείς δεν καταλαβαίναμε τίποτα.

Όταν ύστερα τον ρωτήσαμε, μας είπε πως γι' αυτόν, το να βλέπει τις νότες, είναι κάτι αυτόματο. Μάταια προσπαθούσαμε να αντιληφθούμε αν τα χρώματα σκουραίνουν επειδή βαθαίνει η μουσική ή το ανάποδο. Αλλά όχι. Δεν ήταν αυτή η περίπτωση. Ούτε το νιώθει ούτε το σκέφτεται. Το Fa είναι καφέ όπως η Δευτέρα είναι κόκκινη και το κάππα μπλε. Εντελώς λογικά δηλαδή.

Κι ακριβώς επειδή κάθε άνθρωπος σκέφτεται με διαφορετικό τρόπο, κάθε συναισθητικός "βλέπει" άλλα χρώματα κάνοντας διαφορετικές αναπαραστάσεις. Κι εκεί κάπως ικανοποιηθήκαμε αφού σκεφτήκαμε πως ακόμα και αν δεν μπορούμε να πάθουμε συναισθησία για να μας μυρίζει ο άλλος κίτρινο, μπορούμε να συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε την ενσυναίσθησή μας και να τον χρωματίζουμε εμείς. Κατά βούληση.

Tableau vivant - Parfums pourpres du soleil des pôles
Uploaded by centrepompidou. - Arts and animation videos.

Beautiful people do not just happen

2011-01-23T18:26:00.001+02:00

Μία μυστική πρωινή συνταγή

2011-01-03T20:46:00.008+02:00

...που μας ψιθύρισε ένας μυστηριώδης ψηλόλιγνος κύριος με μουστάκι, σ' ένα κρυφό μέρος, πίσω από ένα μυστικό κήπο, στον οποίο μπήκαμε από μία κρυμμένη πορτούλα κι όλα αυτά έγιναν ένα ηλιόλουστο πρωινό στο Holland Park πριν πολύ πολύ καιρό αλλά ξεχάσαμε να σας το πούμε.

Αυτός ο κύριος εκτός από μουστάκι έλεγε πως έχει και το μυστικό της μακροζωίας. Έτσι έλεγε και κοίταζε δεξιά και αριστερά να σιγουρευτεί πως δεν τον άκουγε κανείς. Αλλά εμείς πιστεύουμε πως τα καλά πράγματα είναι για να τα λέμε. Κι αυτό είναι η ευχή μας για τη νέα χρόνια.

Αν και - εκτός των άλλων - αποφασίσαμε πως απορρίπτουμε τη συνθήκη του χρόνου γιατί διόλου μας βολεύει. Κι όλα αυτά με τις χρονιές και τις ώρες και τα μετρήματα μόνο άγχος βάζουν στο κεφάλι μας και την καρδιά μας. Γι' αυτό κι είπαμε πως βγάζουμε το χρόνο από τη ζωή μας και στη θέση του βάζουμε κανέλα, cranberries και λιναρόσπορο.

3 κουταλιές της σούπας all bran

7 κουταλιές της σούπας νιφάδες βρώμης

1 κουταλιά της σούπας λιναρόσπορο

1 κουταλιά της σούπας ηλιόσπορο

1 κουταλιά της σούπας κολοκυθόσπορο

1 κουταλιά της σούπας cranberries

6-7 καρύδια

1 ακτινίδιο

1 ποτήρι γάλα 0-2%

λίγο κανέλα

(και μία κόκκινη πιπεριά, στο πλάι)

Clem - Mel

Swap Not Shop @ ATOPOS - NΟ LOGO

2010-12-10T05:00:00.007+02:00

Σκίστε τις ταμπέλες σας! - είναι ανακουφιστικό

Εσύ ξέρεις ποιοί είναι οι γίγαντες του Shoboshobo? Είναι κάτι φιλικοί κύριοι όπως ο ΜΦΓ που πήγαν και χώθηκαν στον ATOPOS και θα μας αφήσουν να κρεμάσουμε πάνω στα χέρια και τα αυτιά και τις μύτες τους τα ρούχα, τα παπούτσια και τα αξεσουάρ μας!

Θα πιούμε μαζί τους ζεστό χριστουγεννιάτικο κρασί που θα μοσχοβολάει κανέλα και γαρύφαλο και θα μασουλάμε λιχουδιές. Κι όλα αυτά θα τα στολίσουμε στα παιχνιδιάρικα, πολύχρωμα έπιπλα που θα μας δανείσουν τα παιδιά από το Lunch Street Party.

Κι επειδή οι γιορτές σημαίνουν δώρα, θα έχουμε και DIY workshop όπου θα μετατρέπουμε ρετάλια και ρούχα σε μπουτουνιέρες, διακοσμητικά για τα μαλλιά κι ό,τι άλλο μας κατέβει τελοσπάντων για να τα χαρίσουμε στις φίλες μας, στις μαμάδες μας και τις μαμάδες των φίλων μας (και τις φίλες των μαμάδων μας) (ή άμα είναι πολύ ωραία να τα κρατήσουμε για μας)...

Τέλος αποφασίσαμε πως γι' αυτή τη φορά μας προ(σ)καλούμε να κόψουμε τα ταμπελάκια από τα ρούχα μας γιατί καταλήξαμε πως επηρεάζουν το γούστο, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά μας. Γιατί δηλαδή να αγαπάμε περισσότερο ένα κομμάτι με όνομα; Aς σκίσουμε λοιπόν τις ταμπέλες μας κι ας εναντιωθούμε στις διακρίσεις. Είναι ανακουφιστικό.

Όλα αυτά θα τα κάνουμε στο Swap Not Shop! Party - NO LOGO στις 19/12 στην Αθήνα στο χώρο ATOPOS (Σαλαμίνος 72, 104 35, Κεραμεικός) από τις 2 το μεσημέρι μέχρι τις 9 το βράδυ. Ταυτόχρονα, θα "λειτουργεί παράρτημα" Swap Not Shop! Party - Muffin Edition και στη Θεσσαλονίκη στο cafe Τhe Barrister (Φράγκων 3) από τις 12 έως τις 6.

Περισσότερα μπορείς να διαβάσεις στο site μας αλλά και στο facebook event μας Αθήνα-εδώ και Θεσσαλονίκη-εδώ. Ανυπομονούμεεε!

Αγάπη, Ισότητα & Κοινοκτημοσύνη

Φιλί,

the SNS team

Jingle all the way!

2010-11-30T16:28:00.007+02:00

Οι λευκές νιφάδες πάνε με τα κόκκινα κεραμίδια. Έτσι όπως τις βλέπεις να αιωρούνται πάνω από τις σκεπές λες, νά, τώρα θα κατέβει η Mary Poppins τσουλήθρα το χερούλι της σκάλας και θα με ταϊσει μουρουνέλαιο με γεύση βατόμουρο. #alitheia_su_leo

Είναι τέλεια που ζούμε μαζί. Τόσο τέλεια που μερικά βράδια σηκώνομαι για να σιγουρευτώ ότι είσαι στο κρεβάτι σου #den_boro_tosi_agapi

Κι άλλα, πρωινά πια, τρυπώνεις εσύ στο δικό μου. Ή τρυπώνουμε μαζί σε κάποιο άλλο. Αποκοιμόμαστε από εδώ κι από εκεί, πολλά ζευγάρια πατούσια με διπλές κάλτσες. Κι όταν ξημερώνει, κάπως γίνεται και βρισκόμαστε να χουζουρεύουμε όλοι αγκαλιά. #i_agkalia_tis_pagwnias

Είμαστε άραγε ακόμη πειρατές; Τώρα που έφυγαν οι πάπιες και πάγωσε το βιτζιρέλο; #ma_pou_pigan_oi_papies

Beirut στο repeat. Δίχως δάκρυα. Μόνο αγάπη. #den_boro_tosi_agapi_x2

Ξεκινήσαμε το γράμμα μας στον Άγιο Βασίλη. Θέλουμε μουσακά από τη μαμά Λουίζα, ομελέτα με μανιτάρια από τη μαμά Δέσποινα, τυρόπιτα από τη μαμά Γωγώ, πάστα-φλώρα από τη γιαγιά Βούλα. Κι έναν μπαμπά να πάρει το ποντίκι από την κουζίνα μας και να κρεμάσει την κουρτίνα στο μπάνιο. #o,ti_exete_euxaristhsh

Κι εκείνο το μάξι μάλλινο φόρεμα, το ακριβό. Από το Toast. #wxou_pia_me_thn_krish

Κι έναν πιγκουίνο. Από αυτούς τους χορευταράδες, τους ζουμπουρλούδικους του ζωολογικού κήπου του Εδινβούργου. Να τον κοιμίζουμε στη μπανιέρα. Και να τον σκεπάζουμε με την κουρτίνα. #to_ikseres_oti_oi_pigkouinoi_zoun_mono_sthn_Antarktiki?

Και τις φίλες μας. Να κάνουμε λέγαμε-λέγαμε. Μασουλώντας off the top of my head επιλογές βραδινού: φάβα με τόνο και porridge με αλάτι, μπαχαρικά και τυρί τριμμένο. #nai_re_trogetai_kai_almyro

Άντε, κουράγιο. Έφτασε ο καιρός. #jingle_all_the_way

Clem x

Were you dead enough to attend our Halloween dinner?

2010-10-30T20:29:00.018+03:00

Credit: Dimitrios Mougkos

...the new black

2010-10-18T14:09:00.010+03:00

(Paella on-the-run is the new black)

Being broke is the new black.

Saturday-nights-stay-in is the new black.

Having a flatmate named mom is the new black.

Analogue is the new black.

Wearing different socks is the new black.

Underemployment is the new black.

Not shampooing is the new black.

Shoplifting is the new black.

Hand-sanitizer is the new black.

140 characters or less is the new black.

Overqualified is the new black.

D.I.Y. is the new black.

Upcycling is the new black.

Three for a fiver is the new black.

Misspelling is the new balck.

Spreading fivers instead of flyers is the new black.

Late 20s teenage drama is the new black.

Forgetting to forget is the new black.

Working as an adultery facilitator is the new black.

Getting side-tracked is the new black.

Organic oatcakes is the new black.

Selling your hair is the new black.

Getting snatched is the new black.

Camel from-top-to-toe is the new black.

Tap water is the new black.

Getting fired is the new black.

Multitasking is the new black.

Sharing your bed, glass, ...body liquids is the new black.

Miscellaneous is the new black.

Spending a year in India is the new black.

Not having a clue what the new black is ...is the new black.

Have a wicked week!

Halloween on its way - we so excited

luv,

Clem-Mel x

Is this a goodbye kiss then?

2010-10-11T00:13:00.020+03:00

[...με ρώτησε. Με κοίταξε στα μάτια και με ρώτησε. Δεν ξέρω αν ήταν ερώτηση δηλαδή. Σαν κατάφαση ακούστηκε. Ή μάλλον σαν κατάφαση εννοήθηκε. Έτσι το καταλάβαμε πάντως. Κι εκείνος κι εγώ. Ήταν μία μικρή μυστική συμφωνία. Πάνω στο βρώμικο καναπέ μου.

Μισώ τους αποχαιρετισμούς. Δεν τα πάω καθόλου καλά μαζί τους. Δεν ξέρω αν κάποτε τα πήγαινα ή αν ήταν πάντα έτσι. Μπορεί να φταίω εγώ δηλαδή. Αλλά μπορεί να φταίνε και τα αεροδρόμια. 'Ετσι πολύβουα και πολύχρωμα που είναι. Σαν να το κάνουν επίτηδες. Να σε αποσυντονίζουν από τις σκέψεις σου. Ή οι πλατφόρμες τρένων. Είναι ύπουλες οι πλατφόρμες τρένων. Σκοτεινές, παγωμένες, φασαριόζικες. Βλέπεις τον (απο)χωρισμό να συμβαίνει μπροστά σου. Εκτός αν φύγεις πριν ξεκινήσει το τρένο. Χωρίς να κοιτάξεις. Αν μείνεις ενάμιση βήμα πιο πίσω ακριβώς. Στο μακρόσυρτο φιλί, στη δακρύβρεχτη αγκαλιά, στο σαστισμένο, απεγνωσμένο, και-τώρα-τι; βλέμμα.

Παλιά αυτά. Πριν το σκάιπ, το φέισμπουκ, τα εμ-εμ-ες. Τότε που περίμενες δυο αράδες σε μία πρασινόμαυρα πιξελιασμένη οθόνη κινητού και γέμιζε ο ύπνος σου γλύκα. Τώρα δεν υπάρχει γλύκα. Ούτε πίξελς. Υπάρχει "μ' ακούς;", "δε σας βλέπω", "κλείσε την κάμερα γιατί τρώει megabytes", "δεν έχω τη ρύθμιση στο htc μου για να απαντήσω στο μέιλ σου (αλλά το έλαβα..)"

Και τελοσπάντων, αυτό που με δυσκολεύει περισσότερο είναι ότι δεν ξέρω να μεταφράζω τα goodbye kisses. Δεν ξέρω αν είναι adieu ή a-tout-a-l-heure. Δεν ξέρω αν ξέρεις ότι θέλω να με φιλήσεις και αύριο, αν θυμάσαι ότι θα σε αγαπώ πάντα, αν ο σκύλος σου νιώθει ότι τον μελετάς συνέχεια.

Έλεγε "θα τα πούμε στα όνειρά μας". Κάθε φορά που we kissed goodbye αυτό έλεγε. Και γινόταν το goodbye kiss λιγότερο adieu και περισσότερο a-tout-a-l-heure. Και το επόμενο πρωί ξυπνούσαμε και μαζί και χώρια, 'έτσι γλυκά όπως ξυπνούν οι εραστές'...

Παλιά αυτά σου λέω. Πριν το share, τον Jarvis Cocker και την εκτέλεση του model με θέρεμιν.

Από τότε, ωστόσο, κάθε φορά που αποχαιρετώ κι αποχαιρετιέμαι, γίνομαι ένα μεγάλο θέρεμιν. Στέκεσαι δύο βήματα μακριά και (μου) προκαλείς αυτές τις, απόκοσμες θαρρείς, κραυγές.

'Ι don't know how it works, really. It must be magic.' Αυτό κατάλαβε και ο Jarvis.]

Φεύγοντας από το Southbank Centre, τα φώτα της όχθης καθρεφτίζονταν στον Τάμεση. Και καθώς εκείνος κελάρυζε σκοτεινός με τις πορτοκαλί και γαλάζιες λάμψεις ν' αναβοσβήνουν στην επιφάνειά του, το London Eye στεκόταν πάνω από τα κεφάλια μας - σαν ένα στρουκτουραλιστικά ζωγραφισμένο φεγγάρι. Τότε θυμήθηκα να νιώθω.

To concert Electronica συνοδεία της ορχήστρας του ΒΒC που παρουσίασε o Jarvis Cocker την Τετάρτη 6 Οκτωβρίου στο Southbank Center θα αναμεταδοθεί στο Radio 3 του BBC στις 19/11 στις 19.00 GMT.

Clem x

sharing.

2010-10-10T21:44:00.008+03:00

Είναι η λέξη της εβδομάδας μου.

Ένας καινούριος, Εγγλέζος άνθρωπος που γνώρισα μου το είπε, έτσι απλά, όταν έχασα το τελευταίο τρένο για το σπίτι.

-Don't worry. Stay here. We can share...

-Share what?

-A bed.

-Οk.

-Ok.

Και κάναμε share a bed.

Και όλα πήγαν υπέροχα. Απλά. Ήρεμα. Και share.

Κι έτσι αποφάσισα ότι αγαπώ αυτή τη λέξη. Ότι είναι η πιο ωραία λέξη του κόσμου.

Ότι εγώ θέλω να κάνω share. Σε όλα. Το αποφάσισα.

Δε με νοιάζει αν μου λένε ότι πρέπει να ωριμάσω και να ζω πράγματα μόνη μου.

Να πιάσω ένα διαμέρισμα μόνη μου, να οδηγώ το αυτοκίνητό μου, μόνη μου, να περνάω χρόνο μόνη μου και να κρατάω πράγματα για μένα.

Εγώ ψηφίζω share.

Τα πηρούνια. Ή μάλλον το πηρούνι. Τα βίντατζ φουστάνια και τα φουλάρια. Έναν ολόκληρο τοίχο με ρούχα. Τον κάνω share. Όλο.

Το πάτωμα. Τη μοκέτα μου και τα σκουπιδάκια που έχουν κολλήσει πάνω του.

Κάνω share τη φανταστική συναυλία "BBC orchestra & Electronica" στο SouthBank. Την κάνω share με άλλα 10 κόκκινα βαμμένα νύχια.

Κι ένα τραγούδι.

Και κλαίω άμα θέλω. Και κάνω share και τα χαρτομάντηλά μου και τα μανίκια του διπλανού. Για να σκουπίσω τις μύξες μου.

Κάνω share το μικροσκοπικό μου τσαγάκι. Μπορούμε να το πιούμε μαζί, μέσα από το μικροσκοπικό φλυτζανάκι.

Κάνω share το κρεβάτι με τα μαύρα σεντόνια και τις κόκκινες μαξιλαροθήκες. Με άλλα δυο παγωμένα ποδαρίνια. Ή και τέσσερα καμιά φορά.

Και το κρεβάτι των άλλων. Αν θέλω (και θέλουν κι αυτοί) χώνομαι στα σκεπάσματά τους.

Κάνω share τη βροχή. Την κάνω share με το βρακί μου που βράχηκε κι έσταζε.

Και τις πάπιες στο ποτάμι κάνω share.

Και τα ναρκωτικά κάνω share.

Και τις κάλτσες μου και τα χέρια μου κάνω share.

Και τα εισιτήρια για το λούνα παρκ.

Μην ξεχάσω και τα ψιλά για παγωτό κάνω share. Για τον παγωτατζή, που τον λένε Μους -από το Μουσταφά υποθέτω- και που αλήθεια αυτός έρχεται με μουσική και πολύχρωμο βαν κάτω από το σπίτι και αγοράζω παγωτό.

Και τα πατατάκια κάνω share.

Και κυρίως κάνω share τη ζωή μου μαζί σου.

Θες δεν θες.

Ορίστε μας!

shar-ινγκ Melroy

Rings a bell, eh?

2010-09-11T21:18:00.005+03:00

Get.Over.Urselves.

Clem & Mel

12.09.2010 Swap not Shop goes to Crete!

2010-09-10T20:08:00.003+03:00

Παιδιάάάά παίρνουμε αεροπλάνα και βαπόρια και πάμε Κρήτη!!!

Λοιπόν, το πρώτο Swap Not Shop στο Ηράκλειο Κρήτης είναι γεγονός!

Την Κυριακή 12/9, από τις 14.00 μέχρι το βραδάκι στο Τίτα Μπρίκι θα γίνει τζάμπα ρουχό-χαμός!
Η συνταγή, για σένα που ξέρεις, είναι γνωστή... Για σένα που δεν ξέρεις... Φέρνεις μια σακούλα με καθαρά και σε καλή κατάσταση ρούχα, αξεσουάρ και παπούτσια, ανδρικά, γυναικεία και παιδικά (παρακαλούμε όχι όλη την χαβούζα της αποθήκης σου, θα βάλουμε τα κλάματα). Παίρνεις βραχιολάκι. Απλώνουμε και κρεμάμε πραμάτεια και ξαναγεμίζετε την σακούλα σας με ό,τι σου γυαλίσει το μάτι. Δεν υπάρχουν κανόνες και όρια, ούτε λεφτά! Μόνο ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ!

Κι επειδή είναι τέλειο να φτιάχνουμε μόνοι μας πράγματα και να στολίζουμε τα καινούρια-παλιά μας ρούχα,

η σχεδιάστρια Αγάπη Καλούδη κουβαλάει τον πάγκο της, τα ρετάλια, τις παραμάνες και τα ψαλίδια της και στήνει μια μικρή γωνιά μεταποίησης και reuse ρούχων. Do it yourself εντελώς τζάμπα!

Σας περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες, καθρέφτες, κρεμάστρες, κέφι και ζωντάνια! Spread the word φίλοι μας…

Θα έχει και Happy Hour 14.00-19.00 για να πιούμε τις λεμονάδες και τις μπυρίτσες μας, πιο φτηνά…

Και φοβερές μουσικές επιλογές-mixtape από τους «Kick us music»!

Περισσότερες πληροφορίες στο facebook group «Swap not Shop Herakleion»

Και στο 6955669510
Σας περιμένουμε!
φιλί
the SNS team x

Ay - ay captains!

2010-09-02T01:58:00.004+03:00

Ahoy! We' ve currently marooned but will weigh anchor soon. Stay tuned and ready ye sea legs...

Ay-ay captains.

Clem-Mel x

If you lived down here, you'd look weird too

2010-08-14T14:46:00.013+03:00

Τα μαγιώ είναι παράξενα. Αν και έχω τη θεωρία πως αν τον χρόνο που αφιερώνουμε στην εύρεση μαγιώ κάναμε κοιλιακούς, ραχιαίους -ή τρέχαμε το τετράγωνο βρε αδερφέ- θα έδειχναν λίγο πιο ...φιλικά.

Τι εννοείς; Μαλακία είναι να πεθαίνουν άνθρωποι ό,τι εποχή και να είναι. Και οι κηδείες είναι μαλακισμένες εξ ορισμού, μάθεις-δε μάθεις, πας-δεν πας.

Συμμερίζομαι απρόοπτη (άκυρη και εντελώς ανεξήγητη) επιθυμία για παρέα και σωματική παραμόρφωση... 152 περίπου. Σ' ευχαριστώ.

Ποιοί είναι αυτοί που χειροκροτούν όταν δύει ο ήλιος; (Μάλλον οι ίδιοι που χειροκροτούν όταν ο πιλότος προσγειώνει το αεροπλάνο.)

Γιατί σου σβήνει μωρό μου; (λολ)

Ο Δον Κιχώτης είναι φοβερός τύπος. Αν και νομίζω πως προτιμώ τους νερόμυλους. Δηλαδή όχι απλώς τους προτιμώ, θέλω να ζήσω σε έναν. Ή σ' ένα νερόμυλο ή σ' ένα φάρο. Ενδεχομένως να προτιμώ το φάρο τώρα που το σκέφτομαι. Θά' ρθεις;

Το ήξερες ότι γνωρίζουμε περισσότερα για το φεγγάρι παρά για το βυθό της θάλασσας;

Για πολλά χρόνια οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο βυθός είναι ατελείωτος. Αυτό γιατί: το ξεφτέρι ο Μαγγελάνος συνήθιζε να βουτάει σκοινιά με βαρίδια για να μελετάει το βάθος των νερών. Μέχρι τη μέρα που το 700 μέτρων σκοινί του δεν έπιασε πάτο, οπότε και κατέληξε στο (αυθαίρετο) συμπέρασμα πως ο βυθός είναι ...άπατος.

Κάτω από τα 1000μ. που δεν φτάνει το φως του ήλιου, τα πλάσματα του βυθού φωσφορίζουν για να σπάνε το σκοτάδι. (Και να βρίσκουν τροφή και ταίρι.)

Ο Beebe, Αμερικανός εξερευνητής του '30, κατέβαινε στο βυθό και σχεδίαζε τα καινούρια είδη που είχε ανακαλύψει... για να αποκαλυφθεί μερικά χρόνια μετά ότι τα φανταζόταν. Apparently ο Βeebe υπέφερε από παραισθήσεις εξαιτίας των ασυνήθιστων επιπέδων αερίων σε μεγάλα βάθη. Τέλειο;

Δεν είναι συγκλονιστικό ότι τα κοράλλια δεν είναι ούτε ζώα, ούτε φυτά αλλά ..."ζωόφυτα";

Κι όλα αυτά γιατί πήγα στη φοβερή έκθεση The Deep Sea στο Waterhouse Gallery του Natural History Museum. Ξαφνικά το plan b "ψαρού στη Μαδαγασκάρη" γίνεται χιλιάδες φορές πιο φαντεζί: fish curator ή aquatic zoologist.

Έχει μία άχρονη ησυχία εκεί κάτω. Άσε που είναι όλα μπλε. Πολλά διαφορετικά μπλε. Μ' αρέσει αγάπη μου το μπλε. Μ' αρέσει ακόμη περισσότερο επειδή το νερό είναι διάφανο.

Φιλιά και Μπουρμπουλήθρες,

Clem x

Ακόμη μερικά πράγματα που θυμήθηκα το φετινό καλοκαίρι

2010-08-12T16:32:00.007+03:00

Οι διακοπές στο σπίτι της μαμάς δεν είναι διόλου άσχημη ιδέα.
Τα 7χρονα είναι φοβερά. Αλήθεια. Είναι όλα φίλοι μας.
Οι λεμονιές στην αυλή της γιαγιάς θα είναι πάντα οι ωραιότερες και πιο μυρωδάτες του κόσμου.
Ο κρυμμένος θησαυρός δε θα σταματήσει ποτέ να είναι το απόλυτο καλοκαιρινό παιχνίδι. Αν υπάρχει κάποιος να τον οργανώσει καλά. Στο τέλος όλοι κλαίνε και τα δάκρυα στάζουν πάνω στα γεμάτα χώματα παπούτσια.
Μικρές, κρυφές, αμαρτωλές σκέψεις μέσα σε μια Μονή Ουρσουλινών στη Νάξο.
Σιτρονέλα, αγάπη μου.
Ο μύλος μου θυμίζει πάντα τον Δον Κιχώτη. Και είναι μυστήριος και περίεργος. Μη μου λες άλλα...
Τα καλοκαιρινά sms έχουν πάντα ερωτική διάθεση.
Τα σύκα τρώγονται μόνο αν είναι κλεμμένα.
Τα ηλιοβασιλέματα θα τραβάνε για πάντα ΟΛΑ τα βλέμματα. Ακόμη κι αν χορεύεις γυμνή λίγο παραδίπλα. Σας παρακαλώ σταματήστε να χειροκροτάτε κάθε φορά που δύει ο ήλιος. Το κάνει εδώ και εκατομύρια χρόνια.
Η Ζατέλη είναι μια χαρά για καλοκαίρι. Λίγο θανατίλα, αλλά ταιριάζει.
Ποτέ δε μου άρεσαν τα μαγιώ. Με στενεύουν.
Δεν θα μάθω ποτέ να βάζω πρώτη χωρίς να μου σβήνει.
Σου 'λειψα;
Ξανά, re-start, έτσι απλά;... Δεν ξέρω αν μπορώ.
Αποκλειστικά και μόνο σπιτική λεμονάδα.
Παγωτά Vicky's στην Αντίπαρο.
Αγαπώ τα Άρλεκιν. Ντρέπομαι λίγο αλλά τα αγαπώ.
Μαλακία να πεθαίνουν άνθρωποι το καλοκαίρι. Συνήθως αργείς να το μάθεις γιατί είσαι κάπου χωρίς σήμα. Και χάνεις την κηδεία.
Μια απρόοπτη επιθυμία να κυοφορήσω. Όχι μητρικά ένστικτα και βλακείες. Αλλά παρέα και σωματική παραμόρφωση...
Γεια.

melroy

Μερικά πράγματα που θυμήθηκα το φετινό καλοκαίρι

2010-08-06T23:24:00.001+03:00

(Ευχαριστούμε Μινού!)

Τα 7χρονα έχουν πολλά περισσότερα προβλήματα απ' όσα φαντάζεσαι. Αρχικά ζουν με μόνιμο το φόβο ξαφνικού ξεβρακώματος στο διάλειμμα.
Τα τζιτζίκια είναι 24/7 τζάμπα αγχολυτικό.
Σύμφωνα με τον Stephen Hawking, oι μικρές μαύρες τρύπες αυτοεξαϋλώνονται.
Η γνώση ότι όλα περνούν είναι αυτό που πονάει περισσότερο (από το τελευταίο edito του Γεωργελέ).
Το αστάρι μετάλλων πιάνει πάνω σε όλα τα υλικά (και δεν τα αφήνει να σκουριάσουν). Να το προτιμάς.
Οι άγκυρες είναι αισθητικά άρτιες. Δεν μπορώ να σταματήσω να τις ζωγραφίζω.
Κι η φάβα νόστιμη και θρεπτική. Και πανέμορφα κίτρινη.
Ένα - ένα τρων' τα σύκα (εκτός αν έχεις θέμα με το έντερό σου).
Το γαλάκτωμα Κορρές γιαούρτι είναι το πιο αποτελεσματικό after - sun. Αν δέ, το βάλεις εγκαίρως, δε θα ξεφλουδίσεις.
Ενώ, το πιο χρήσιμο καλοκαιρινό αξεσουάρ μετά το μαγιώ, είναι η μάσκα. Ίσως και ο αναπνευστήρας.
Λεμόνι στα μαλλιά για φυσικές ανταύγιες.
Η κόλαση είναι οι άλλοι. Το είπε και ο σοφός Σαρτρ.
Το δίλημμα του αν θα ανοίξεις το δώρο-έκπληξη της Καραμπόλα πριν ή αφού φας το παγωτό είναι αξεπέραστο.
'Ολα εδώ πληρώνονται.
Ή και όχι.
Συνήθως όμως -και πόσο μάλλον στους 38 βαθμούς Κελσίου- δε μας απασχολεί τι χρωστάμε αλλά τι μας χρωστούν.
Δε βαριέσαι. Κουβέντα να γίνεται.

Clem x

Κλειστό μέχρι νεοτέρας

2010-07-25T17:13:00.015+03:00

Αγαπητοί μας αόρατοι αναγνώστες (είμαστε πεπεισμένες πλέον πως είστε αόρατοι),

Το κλείνουμε το μαγαζί. Πάμε να ψαρέψουμε χταπόδια και να τα χτυπήσουμε στα βράχια. Να βγάλουμε αχινούς από το βυθό και να μουτζουρωθούμε με το αίμα τους [που είναι κόκκινο σαν το δικό μας - το ήξερες;].

Να κυνηγήσουμε μαζί με τον Σ. όλες τις πεταλούδες του απογεύματος και να κάνουμε τα στραβά μάτια όταν τρυπώσει στο κοτέτσι του γείτονα.

Να φτιάξουμε φοβερές υπόγειες συγκοινωνούντες δεξαμενές με τα κουβαδάκια της Α. και να τής διαβάσουμε όλες τις μαγικές ιστορίες των Στε [για να τις θυμηθούμε κι εμείς]. Να τις διαβάσετε κι εσείς.

Πάμε να κάτσουμε. Όχι να είμαστε καθιστές απαραίτητα, αλλά κατάλαβες, να μην κάνουμε τίποτα. Δηλαδή να ακούμε τζιτζίκια και να κάνουμε θόρυβο με το καλαμάκι μας. Και να μασουλάμε παγάκια.

Και να μη δίνουμε και πολλή σημασία. Και ειδικώς και γενικώς. Και το ίδιο να κάνετε κι εσείς.

Και να αλείφεστε με αντιηλιακό. Με υψηλό δείκτη προστασίας. Παντού.

Χωρίς να ξεχνάτε τα δάχτυλα των ποδιών σας. Γιατί εμείς μια φορά τα ξεχάσαμε και μάς κάηκαν. Και, αλήθεια, δεν ήταν καθόλου αστείο.

Φιλί με αλμύρα,

Clemmie - Melroy

Anti-Apathy

2010-07-12T04:43:00.011+03:00

...and the answer was found on the street...

Embrace your fears.

Clem x

PS. And listen to the Athens No!se Podcast #3. Stand Up! And dance.

Ο κύριος "Αύριο-βράδυ"

2010-07-08T23:01:00.030+03:00

Θυμάσαι που μου είπες ν' ακούσω τους Electric Litany; Ε, τους άκουσα. Εκεί που διάβαζα κάτι κίτρινα και πράσινα καμπυλογράμματα κι έγραφα για το demand curve και το long tail, τους έβαλα και τους άκουσα. Η Σονάτα του Σεληνόφωτος; Aπαγγελία Ρίτσου; Γιατί; Και προχθές έλεγα σε κάποιον πόσο έκλαιγα όταν την κάναμε στο σχολείο. Με όλα έκλαιγα. Και με τη Σονάτα και με το Αμάρτημα της Μητρός μου και με τη Φώκια. Δηλαδή δεν το πίστευα ότι αυτά μας τα έκαναν για μάθημα. Δεν μπορούσα να συνέλθω από το συναίσθημα. Οι συμμαθητές μου δεν έβλεπαν την ώρα να χτυπήσει το κουδούνι να σχολάσουμε ενώ εγώ σκεφτόμουν πως πρέπει να πάω σπίτι να τα ξαναδιαβάσω μόνη μου και να κλάψω με την ησυχία μου. Και μετά ν' ανοίξω τα "βοηθητικά" μου να ψάξω για απαντήσεις.

Αλλά και πιο μικρή έκλαιγα. Με την καλύβα του Μπάρμπα - Θωμά ας πούμε. Αυτός ο μπαρμπα-Θωμάς ούτε δικός μου να ήταν. Θυμάμαι είχα τελειώσει το βιβλίο άρον άρον για να μη μου στερέψουν τα δάκρυα. Σ' ένα μεσημέρι. Και το επέστρεψα αμέσως στη δανειστική βιβλιοθήκη για να μη το βλέπω. Αμ, το Ένα παιδί μετράει τ' άστρα; Αυτό νομίζω δεν το τελείωσα ποτέ. Δεν μπορούσα ρε παιδί μου. Κάθε πρόταση και λυγμός, και δεν το λες και ολιγοσέλιδο... Γιατί ο Μάγκας ή ο Τρελαντώνης; Τράβαγαν αυτοί τα ζόρια τους, πού να συγκεντρωθώ εγώ στο φροντιστήριο αγγλικών...

Αλλά ο χειρότερος, ή ο καλύτερος, ή τελοσπάντων ο πιο λυπητερός, ήταν ο κύριος "Αύριο-Βράδυ". Δεν θα τον ξεπεράσω ποτέ τον κύριο Ευρυβιάδη. Γιατί αυτό ήταν το πραγματικό του όνομα. Αλλά τα παιδιά της μικρής γειτονιάς δεν ήξεραν, δεν καταλάβαιναν και έτσι τον φώναζαν ο κύριος "Αύριο-βράδυ". Αλλά εκείνον δεν τον ένοιαζε - μη σου πω διασκέδαζε κιόλας. Ήταν γερο-ναυτικός αυτός ο κύριος και είχε και ένα γλάρο. Ξύλινο γλάρο, λευκό, που κρεμόταν από το ταβάνι. Σα μαριονέτα. Μόνος του τον είχε φτιάξει. Τον είχε βάλει εκεί για να πετάνε μαζί στις θύμησές του, στις θάλασσες και στα καράβια. Γι' αυτό τον αγαπούσαν και τα παιδιά. Επειδή ταξίδευαν κι αυτά μαζί τους. Αλλά κι εκείνος τ' αγαπούσε. Τους έφτιαχνε ξύλινα παιχνίδια και όνειρα γλυκά που τα έστελνε στον ύπνο τους με το γλάρο. Τον είχε χρίσει, ας πούμε, ονειροκουβαλητή.

"Καλημέρα κύριε Αύριο-βράδυ!" έλεγαν τα παιδιά και περνούσαν ώρες μαζί του. Μέχρι ...το βράδυ. Μόνο που ένα πρωινό ο κύριος Ευρυβιάδης δεν φάνηκε στη γειτονιά. Κι όσο κι αν τα παιδιά τον αναζητούσαν, τον φώναζαν, αυτός άφαντος. Έτσι εκείνο το βράδυ ...δεν είχε αύριο-βράδυ. Κι ύστερα είπαν οι γονείς πως ο φίλος τους είχε πάει ταξίδι. Mαζί με το γλάρο. Ψηλά. Πολύ ψηλά. Πιο ψηλά κι απ' το ταβάνι.

Κατάλαβες τώρα;

Clem x

Uncle Glyn and The Teapot Lady

2010-07-06T14:05:00.013+03:00

[...] but it meant that I was not at all sure how to proceed this morning, at first, so I ended up taking what some people (like Doug, for instance) might have regarded as the safest route, I went downstairs and made a cup of tea and took it up to her,

yes, tea!, I'm sure Uncle Glyn would have something to say about that, the multiplicity of the uses which the English have found for the humble cup of tea, how many emotions we manage to hide behind it,
how many subterfuges we manage to disguise with it, and I suppose tea is a legacy of colonialism as well so I suppose he would really have had a field day with that one, I'm sure, but who cares,

who cares what Uncle Glyn might have said, I was not thinking about him, as I carried our two mugs up the creaking stairs, it's the eleventh, the eleventh one that creaks most loudly [...]

From Jonathan Coe's, The Rotters' Club, 2001

The Teapot Lady is Victoria Graham, whose magic craftwork is one of London Plinth's favourite finds. And now one of ours. Read more and purchase from Culture Label.

Teatime :)

Clem x

Οι μικρές εμμονές του Παύλου

2010-07-04T13:06:00.012+03:00

Αυτός είναι ο Παύλος και είναι ο καινούριος μου φίλος. Πάει πάνω κάτω μ' ένα φανταστικό ποδήλατο γεμάτο αυτοκόλλητα, πίνει πολλά zombie στο Pop και δεν έχει πραγματικό μουστάκι (γιατί τον πιάνει αλλεργία).

Φτιάχνει κοσμήματα. Aλλά όχι ακριβώς κοσμήματα - μικρά, συναισθηματικά φορτισμένα φυλαχτά... Θα σου εξηγήσω.

Μου χάρισε μια γλάστρα με κόκκινα -σαν τα μαλλιά του- λουλούδια και εγώ του είπα ότι τη λένε Παύλο τη γλάστρα και αυτός συμφώνησε.

Ο Παύλος μόλις άνοιξε τη λιλιπούτεια μπουτίκ "Paul Sarz", στο κέντρο της Αθήνας, για να βάλει μέσα σε 3 αντίκες - έπιπλα σε σχήμα φασόλι, αυτά που φτιάχνει.

Πάντα μου κάνει εντύπωση όταν κάποιος -"εν μέσω κρίσης" (αμάν πια με αυτή την ατάκα)- ανοίγει μαγαζί.

Αλλά αυτό δεν είναι ένα κανονικό μαγαζί, όπως τα κοσμήματα του δεν είναι ακριβώς κοσμήματα. Είναι ένα μικρό θησαυροφυλάκιο αναμνήσεων. Θα σου εξηγήσω γιατί.

Ο Παύλος έχει "εμμονή" με τα memorials και τα sentimental jewellery. Μπορεί κι εσένα να σ' αρέσουν αλλά να μην το ξέρεις.

Ιστορίες ανθρώπων, λόγια αγάπης, άγνωστα πρόσωπα, η αγαπημένη σου, μια τούφα από τα μαλλιά της, ένας μυστικός κήπος, ένα κοριτσάκι που βλέπεις στα όνειρά σου. Μια ευχή ("Αχ Θεέ μου, μακάρι να τον ξαναδώ!"), ο αγαπημένος σου θείος με το μουστάκι, ένα δέντρο, ένα ψάρι, μαρκραϊντενικές φιγούρες...

Αυτά τα κλείνει ο Παύλος μέσα σε ασήμι, οξειδωμένα μέταλλα, χρυσάφι και πλέξιγκλας. Τους ψιθυρίζει μικρά ξόρκια, καθώς τα δένει με πολύτιμους λίθους. Τα κάνει βέρες, ενωμένες για πάντα, υπέροχα σκουλαρίκια, μενταγιόν, βραχιόλια.

Όλα, για να σου θυμίζουν την αγαπημένη φράση του Παύλου: "memento mori".

Αν τη σκεφτείς καλά, θα καταλάβεις πόσο υπέροχη φράση είναι...

Paul Sarz, Μαυροκορδάτου 4, 210 3814.144, και fantastiko site

Τσέκαρε και το κειμενάκι στο καινούριο LOOK

Photo credit by talented mr. Trichas. Check him.

(Paul Sarz-addict) melroy

Στις διακοπές (και αναμένοντάς τις)...

2010-06-26T18:24:00.011+03:00

Photo Credit: Stefania Vlastari

είμαι με την λευκή κυλότα μου και χώνομαι μέσα στα μαλλιά σου.
η γιαγιά μου, μού πλέκει στο κεφάλι στεφάνια από γιασεμί το απόγευμα, στην αυλή.
γεμιστά και μετά καρπούζι.
το δέρμα σου μυρίζει ήλιο...
και είναι αλμυρό.
οδηγείς ξυπόλυτη και τραβάς χειρόφρενα σε σκονισμένες αλάνες καυτά απομεσήμερα.
τρυπώνω στο σούπερ μάρκετ και αγοράζω: ζελέ κεράσι, ανανά, πολύχρωμους αναδευτήρες-γοργόνες για τους κότσους μου, λιχουδιές για τον σκύλο.
βγάζω τα ρούχα μου. όλα. και είμαι χαρούμενη.
περπατάω στη μέση του δρόμου και κοιτάζω τη σκιά μου. και τη δικιά σου δίπλα πιο μεγάλη.
δεν βγαίνω με τίποτα σου λέω αν τα χέρια μου δεν μουλιάσουν.
αλείφομαι με σιτρονέλα και μύρτιλο να μη με φάνε τα κουνούπια.
η φανέλα μου είναι λερωμένη με σιρόπι φράουλα.
κλείνει(ς) το κινητό και τους πετυχαίνεις όλους, κάπου τυχαία.
ξαπλώνουμε στο παγωμένο μωσαϊκό και κρατάμε τα χέρια.
το καλοκαίρι είσαι εσύ. αλήθεια σου λέω.
φτάσαμε;

mel

xxx

Στις διακοπές

2010-06-20T00:29:00.016+03:00

Photo credit: Stefania Vlastari

φοράω λεπτή μακριά μαρινιέρα και χώνομαι στην αγκαλιά σου.
το βράδυ μυρίζει τηγανητές πατάτες και σούπερ μελωμένους λουκουμάδες.
το απόγευμα έχει γεύση παγωτό καϊμάκι με σιρόπι βύσσινο.
μεγάλα πολλά και πολύχρωμα κοσμήματα στολίζουν μαυρισμένους γυμνούς λαιμούς.
βρίσκεις στο κορμί μου φύκια...
οδηγώ ξυπόλητη και τραβάω χειρόφρενα σε σκονισμένες αλάνες καυτά απομεσήμερα.
μπερδεύεται ο αέρας στα μαλλιά μου, και τα μαλλιά μου με τα δικά σου και κυλιόμαστε στην άμμο γελώντας.
μαζεύουμε κοχύλια στην ακρογιαλιά και εσύ (μου) βγάζεις τα πιο γυαλιστερά από το βυθό...
σε περιμένω κάτω από το σπίτι σου τρώγοντας παγωτό χωνάκι.
και σου χαρίζω την καλύτερη μπουκιά - την τελευταία με τη σοκολάτα.
γυρνοβολάμε τα βράδια στην Αρεοπαγίτου χωρίς λόγο και μυρίζει νερατζιές.
πίνουμε παγωμένη βυσσινάδα στην Αιόλου και δεν μπορούμε ούτε να σηκωθούμε από τη ζέστη.
φοράμε λευκά αέρινα φορέματα με κόκκινο κραγιόν και αφήνουμε τα φρύδια μας έντονα.
κρεμόμαστε από κουπαστές τυχαίων καραβιών και ατενίζουμε το πέλαγο ψάχνοντάς για δελφίνια.
καραβίσιο τοστ ζαμπόν-τυρί με ελληνικό καφέ και ντάγλα ανάκατη με hangover.
ανοίγουμε γεμιστά Παπαδοπούλου στη μέση και γλείφουμε τη σοκολάτα στο τέλος...
φτιάχνουμε χάρτινα καραβάκια κάτω από την πορτοκαλιά και τα στολίζουμε στο περβάζι.
φεύγουμε δίχως κλειδιά, λεφτά, κινητό και ξέρουμε πως αν δεν είναι κανείς σπίτι θα τρυπώσουμε απ'το παράθυρο.
πιάνουμε κουβέντα με τις γριές που κάθονται στο πλατύσκαλο κι αγναντεύουν το άπειρο σαν να μην υπάρχει αύριο.
μυρίζει γιασεμί και ακούγεται τζιτζίκι.
το παρεό γίνεται σεντόνι, τουρμπάνι, πετσέτα, σφουγγαρίστρα...
πλένουμε τα ροδάκινα στην ακροθαλασσιά και γλείφουμε τα ζουμιά που κυλούν στους αγκώνες.
σε κοιτάζω και με κοιτάζεις και δεν έχει σημασία τίποτε.
Μονάχα εμείς.

Clem x

Think Pink

2010-06-19T23:55:00.026+03:00

When girls make themselves a cup of tea, it is lemon, blueberry or peppermint flavored. They serve it in retro teapots. They are in (pink) tutus and (pink) roller blades. Or (pink) converse. They enjoy cupcakes, candy, lollies, marshmallows. Strawberries and pop-corn. Then they lick their (pink) nails. They have (pink) flowers and (pink) birds on their hair. They smell Coco Mademoiselle. Or Miss Dior. When girls are left alone with their cup of tea, they confess their (pink) dreams. Which are made of (pink) fur, feathers, lace and satin. And (pink) balloons. And long walks in (pink) flower markets. When girls think pink they dance, laugh and love. They bloom. Ravishing?

Don't think. Pink!

Clem & Mel

Modrec @ London: Saturday, July 3rd

2010-06-19T01:58:00.020+03:00

At the school of Modrec, class rules are as follows: "You've got to be a rebellious persona and you've got to rock your own beliefs". You've probably got to not do your homework and studiously skip double maths, or else get detention, too. Or take off your bra and throw it on stage like some girl actually did in their live concert at Stavros tou Notou live club in Athens a few months ago.

For what is the point of Modrec if not a whole heap of doing 'in spite of' things and not being afraid of being afraid? Resplendent in sentiment, their post-punk math-rock alternative sounds with an essence of grunge makes you feel like you want to be their secret love affair going mad with dark romanticism...

When Modrec are on stage they are original and fresh and exciting and as wild as wild can be, like if it were the last day school. Only, this is late-teen professionalism, leading the Greek Indie culture into another level...

On Saturday, July 3rd Modrec will rock it off @ Monto Water Rats Theatre, London. 6 quid if you purchase your ticks in advance, 8 if you buy them on the spot and we have 5 invitations to give away for the first of you to comment!

Their latest album 'Mascaraddiction' was released in April 2010 and we are totally falling for its Tim Burton - like artwork...

Disc Artwork by Wet Pet, read more on laternative

And take a glimpse of their gig @ Synch on 6/5/2010

Check their myspace and facebook pages

...and stay tuned!

Into Modrec-addiction...

Clem & Mel

Κυνηγιέμαι με μανιέρα.

2010-06-14T21:51:00.018+03:00

Δεν γράφω. Πια. Ποστς. Ή posts. Ή τέλος πάντων. Δεν θέλω ρε παιδί μου. Γράφω συνεχώς σε χαρτάκια. Και στα μόλεσκίνς μου. Σημειώνω διάφορες λέξεις με μαρκαδόρους crayola. Σημειώνω διάφορα που ακούω, διάφορα που νιώθω... Άσε μη στα λέω τώρα.

Έχω πάθει και έλλειψη στόχου αυτές τις μέρες. Δεν ξέρω αν αυτό είναι κάτι που παθαίνεις. Αλλά τέλος πάντων εγώ το έπαθα. Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι και πώς λύνεται αλλά είναι μια κατάσταση.

Επίσης, έχουν εξαφανιστεί όλες οι πετσέτες μπάνιου από το σπίτι. Οι μικρές και οι μεσαίες, όχι οι πολύ μεγάλες. Αλλά έχουν εξαφανιστεί.

Επίσης, συμφωνώ με το προηγούμενο ποστ. Είναι ένα πολύ ωραίο ποστ. Ούτε εγώ είμαι οικοκυρική, αλήθεια. Μπορεί και να είναι φανταστικά να είσαι απλώς οικοκυρικός. Και επίσης, πολύ ωραίο είναι να σε αναλαμβάνει κάποιος. Ξέρεις, να σου πει κάποιος ρε παιδί μου: "Εγώ τώρα σε αναλαμβάνω. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα πια. Παρά μόνο αν θέλεις. Να, μπορείς να κάνεις και οικοκυρικά αν σ' ενδιαφέρει. Έχω εγώ αναλάβει την ευθύνη σου τώρα..."

Επίσης, αυτές τις φράουλες που βλέπετε παρακάτω, θα έπρεπε να τις δοκιμάσετε. Δηλαδή εγώ θα ήμουν λιγότερο ευτυχισμένη αν δεν τις είχα δοκιμάσει. Είναι οι πιο φραουλένιες φράουλες του κόσμου. Τις πουλάνε κάτι μικροί κύριοι πάνω στο δρόμο. Κάπου στη Σμύρνη, κάπως μακριά. Φανταστικές και φτηνές φράουλες.

Επίσης, ήξερες εσύ ότι ο καφές προκαλεί κυτταρίτιδα; Όχι, γιατί εγώ το έμαθα πριν δυο μέρες. Και μ' έχει στοιχειώσει η σκέψη. Δηλαδή, ο καφές είναι φανταστικός. Δεν είναι; Η μπουκαμβίλια μήπως γράφεται έτσι; Με "μπου"; Αν κάποιος σου έλεγε τώρα, αυτή τη στιγμή, ότι θα ήθελε πολύ να περάσει την υπόλοιπη ζωή του μαζί σου, τι θα έκανες; Θα δεχόσουν;

Πάω τώρα να φάω μακαρόνια με τοματίνια, ρόκα και μανούρι. Ωραίο δεν ακούγεται; Και είδες που επιστρέφουμε πάλι στα μακαρόνια;

Δικιά σου για πάντα.

melroy

Φράουλες και βουκαμβίλιες

2010-06-13T13:41:00.020+03:00

Οι απαντήσεις είναι στα βιβλία. Το είπε και η Vivienne Westwood. Εντάξει, καμιά φορά είναι και στις φράουλες. Στις φράουλες του νότου, αυτές που έρχονται σε καφάσια και μοσχομυρίζει όλη η ματινέ. Αυτό έλεγε μία Γαλλίδα κυρία χθες στο μετρό του Λονδίνου: πέρασε μία υπέροχη μέρα - της αρέσει η ματινέ. Οι Γαλλίδες κυρίες στην Αγγλία ξεχωρίζουν. Τις παρατηρώ τα πρωινά που μαζεύονται έξω από το γαλλικό δημοτικό της γειτονιάς μου. Είναι ψηλόλιγνες, σχεδόν άβαφες, φορούν converse και τύπικα ασημένια κοσμήματα. Μερικές μπορεί να έχουν και λίγες ανταύγειες. Καμιά φορά θέλω να με υιοθετήσει μία Γαλλίδα μαμά. Είναι αγχολυτικές αυτές οι μαμάδες. Θαρρείς πως τα κάνουν όλα σωστά. Σαν να τις έχεις βγάλει από κάποια διαφήμιση. Αφήνουν το πιτσιρίκι στο σχολείο, γελάνε λίγο με τις άλλες μαμάδες και φεύγουν για τις δουλειές τους.

Η δική μου μαμά πάντα έτρεχε. Με έπαιρνε τηλέφωνο πριν φύγει από το γραφείο να βράσω τα μακαρόνια. Ή μου άφηνε σημείωμα "Mπιφτέκια στο φούρνο. 8 λεπτά στο 140. kisses, mummy". Αν δεν είχε προλάβει να μαγειρέψει, μπορούσα γυρνώντας από το σχολείο, να πάρω goody's ή σουβλάκι. Αυτό, βέβαια, μόνο αν το είχαμε συννενοηθεί το προηγούμενο βράδυ και όχι πάνω από μία φορά το μήνα. Τότε η μαμά είχε τύψεις και εγώ φοβερή μέρα!

Στην Αθήνα όλες οι μαμάδες έτρεχαν. Εκτός από κάνα-δυο μαμάδες συμμαθητριών μου που έκαναν επάγγελμα "οικοκυρικά". Εγώ τότε δεν καταλάβαινα πολύ καλά τι είναι αυτό. Αλλά καταλάβαινα ότι οι μαμάδες που το έκαναν, είχαν πάντα χρόνο. Οι μαμάδες-οικοκυρικά μας καλούσαν συχνά σπίτι τους για μεσημεριανό. Μαγείρευαν πατάτες τηγανητές ή παστίτσιο και μάλιστα εκείνη την ώρα, ακριβώς προτού φάμε! Φοβερό; Μας πήγαιναν και μας έφερναν στα παιδικά πάρτι και έκαναν πάρα πολλές ερωτήσεις. Φορούσαν πάντα κραγιόν και γνωριζόντουσαν μεταξύ τους με τα μικρά τους ονόματα. Μεγαλώνοντας αυτό το "οικοκυρικά" άρχισε να μη μου αρέσει πολύ γιατί σήμαινε να έχεις μία μαμά συνέχεια πάνω από το κεφάλι σου να σε ζαλίζει. Ενώ, αν η μαμά σου έκανε κάτι που δεν ήταν οικοκυρικά, οι ρόλοι αντιστρέφονταν: "πήγαινε να παίξεις και μη με ζαλίζεις, είχα πολλή δουλειά σήμερα".

Κάπως έτσι πήρα την απόφαση να μη γίνω οικοκυρική (μαμά). Για να έχω πάντα κάτι δικό μου να κάνω και μη ζαλίζω τους ανθρώπους. Και, γιατί αλλιώς, δεν θα είχαμε φάει ποτέ κόκκινη σάλτσα με βουκαμβίλια, όπως τη ματινέ που το εν λόγω σημείωμα ανέθεσε στον αδερφό μου αφού βράσει τα μακαρόνια, να χτυπήσει στο multi και λίγο ντομάτα, φέτα και βασιλικό...

Φιλί,

Clem x

YΓ. Οι μοσχομυριστές φράουλες είναι από το ταξίδι- αστραπή της (μη οικοκυρικής) Mel στη Σμύρνη.

Ανάλαβέ με (One more last time)

2010-06-11T23:13:00.007+03:00

(Source: Lifo)

-στους ανθρώπους που διαθέτουν φαντασία αδάμαστη αρέσκεται η ζωή να τους θυμίζει ότι αυτή είναι η αρχηγός. Ουδεμία αντίρρηση.

(...) ζούσαμε χώρια για να μη χωρίσουμε.

(...) υπονομεύαμε συνεχώς [το καλοκαιρινό μας συναπάντημα], φιλοτεχνούσαμε σχεδόν τον αφανισμό μας, διότι αν ο έρωτας δεν είναι γιορτινά ντυμένος θάνατος, μάλλον δεν ξέρουμε τι μας γίνεται (...)

Ή θα φύγω μεθυσμένος (...) κι άσε τις νουθεσίες, ή δεν θα φύγω καθόλου και ανάλαβέ με".

"Αν δεν μου λες ψέμματα, δεν σε πιστεύω."

Και μετά ήρθαν οι γάτες.

"Πάθος χιλιάδες φορές" Ζυράννα Ζατέλη, Εκδ. Καστανιώτη

(Μερική -!- αναδημοσίευση από τη Lifo, 'Ερωτας και αιρ-κοντίσιον)

Καλό καλοκαίρι

Clem x

ΥΓ. Θέλει κάποιος να μου το στείλει παρακαλώ;

Swap Not Shop Went Ethical - and so did you!

2010-06-11T23:05:00.004+03:00

Thanks to you

Little did we know when we organised the first swishing party almost a year ago back in Mel's terrace. This whole lot wouldn't have come true, if it hadn't been for brilliant people. Guys, we send all our love to you. We'd like to single those fabulous few, there from the beginning, A8teri, Kostapanos, Vag, Tzo, Xaf, Eleni. You are pillars of support. A huge thank you to the hyper energetic ANCE's team... girls we borrowed aura from you and more. As well as the Chic and Ethic Lab Girls or the D.I.Y.-ed girls, fellow bloggers, old and new friends... Thank you all for coming, for smiling, for d.i.y-ing, for helping, for swishing, for being all colorful and energetic and shiny :) We couldn't be prouder or happier.

D.I.Y. Workshop

D.I.Y. treasure-creations

Konstantina showcasing d.i.y.-ed daisies

Sandy showcasing d.i.y.-ed top decoration

Nena showcasing d.i.y.-ed handbag decoration

Athina showcasing d.i.y.-ed flower hair decoration

Konstantina showcasing d.i.y.-ed pressies for Nefeli

Strigles in... d.i.y. mood

Thaloura McLane showcasing d.i.y-ed pressies

Best Swishes

Rihanna featuring bra as a hair band

Kostapanos featuring his treasure find woolen suit

Dindinaki Koudounaki featuring her white Minnie Mouse - like 'made in Greece' mid heels (props to electric blue manicure)

Georgina featuring banana shirt and beige jeans

Swishing Fans Favs
'Hey, take a pic of that chillin' guy, will you? I like him'

'Here come the hardcore ones' (somebody yelled) (and we smiled)

Chit-a-chatting on the pavement

Sweet Caroline rummaging through piles - or sth like it

Little Girl nominated as The D.I.Y. Queen (she just wouldn't stop!)

Mme Mireille (ANCE's fashion recycling workshop teacher) and friend
Digital lover Odysseas and his sister treasure hunting

Lovely D.I.Y. Girls from ANCE NGO (From left: Carolina, Rihanna, Sandra-Odette and Ioulia)

NGO ANCE Fashion Accessories Recycling Workshop Team selling point (they sold out!)

So, yeah, looking forward to the next one.

Till then, don't dream universal love. Be it.

Clem & Mel

The six d.o.g.s Summer Shopping Party

2010-06-10T20:49:00.006+03:00

10 λόγοι για να κάνεις swishing

2010-06-05T11:43:00.002+03:00

1. Επειδή όλοι έχουμε ρούχα, παπούτσια, αξεσουάρ που δεν θέλουμε, δεν μας κάνουν ή βαρεθήκαμε βρε αδερφέ! Και είναι κρίμα να τα τρώνε τα σκοτάδια της ντουλάπας μας ή ακόμη χειρότερα τα σκουπίδια. Όπως άλλωστε υποστηρίζουμε: «Τα σκουπίδια κάποιου μπορεί να είναι θησαυρός για κάποιον άλλο».

2. Επειδή τα καινούρια ρούχα-ευκαιρίες, μας κάνουν χαρούμενους. Και επειδή οι ντουλάπες (κυρίως οι κοριτσίστικες) ποτέ δε γεμίζουν αρκετά...

3. Επειδή δεν χαλάμε τον ακριβοδουλεμένο μισθό μας. Όχι άλλα λεφτά σε ρούχα! Και γενικά όχι άλλα λεφτά. Ουφ! Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις τζάμπα!

4. Επειδή μας φέρνει πιο κοντά! Τα «swap not shop» parties είναι σαν μεγάλες αγκαλιές: χαμογελαστοί άνθρωποι με τα σκυλιά τους, τα ποδήλατά τους, τα παιδιά τους ανταλλάζουν στιλιστικές συμβουλές και tips και γίνεται ένα μεγάλο τζιριτζάντζουλο...

5. Επειδή όχι μόνο βρίσκεις εσύ τέλεια πράγματα, αλλά είναι απερίγραπτο να βλέπεις το αγαπημένο σου μπλουζάκι που δεν σου κάνει πια, να το λατρεύει και να το κάνει δικό του, κάποιος άλλος! (Μπορείς και να του πεις την ιστορία του).

6. Επειδή συναντάς όλους σου τους φίλους, κάνεις καινούριους και πίνετε όλοι μαζί χρωματιστά κοκτέιλ, ένα ηλιόλουστο Κυριακάτικο μεσημέρι.

7. Επειδή βοηθάς τον πλανήτη, αφού «εξοικονομείς» ενέργεια και γυρνάς την πλάτη σου στην (υπερ)κατανάλωση.

8. Επειδή θα έχει re-use workshops και πάγκο για να φτιάχνεις μόνος σου, ό,τι σου κατέβει, πάνω στα ρούχα σου!

9. Επειδή τα ρούχα που μένουν χωρίς «οικογένεια» δίνονται ούτως ή άλλως σε όσους τα έχουν ανάγκη. (Σε πολυμελής οικογένειες, στην ΜΚΟ «ΚΛΙΜΑΚΑ», σε σακούλες σε πλατείες…)

10. Επειδή θέλουμε τα ρούχα μας να είναι ταξιδεμένα, με εμπειρίες και να λένε ιστορίες. Να μην είναι βαρετά. Και γιατί πιστεύουμε ότι τα «πράγματα» πρέπει να αλλάζουν χέρια. Κι όχι μόνο τα πράγματα, αλλά και οι ιδέες και οι τρόποι και οι ζωές.

Οικουμενική αγάπη.

The SnS team

Ραντεβού στο Swap not Shop, 6/6, 15.00-22.00, 6 d.o.g.s

(Αναδημοσίευση από Stylewatch.gr)

Multitask ...and Swap!

2010-05-27T22:49:00.010+03:00

Αγαπητοί μας αόρατοι αναγνώστες (!),

Νομίζουμε ότι θα πάθουμε κάτι από το multi-tasking. Τύπου θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και θα λέμε άλλα ντ' άλλων... Η Clemmie μάλλον θα γράφει δελτία τύπου χρησιμοποιώντας θεωρίες νεκρών Γάλλων μετα-στρουκτουραλιστών και η Melroy θα παίρνει συνεντεύξεις από το σκύλο της σε τραγουδιστά σουαχίλι... Θα αρχίσουμε να μιλάμε στη μαμά μας σαν να είμαστε σε meetings και στα meetings σαν να τσακωνόμαστε με τους συγκατοίκους μας. Και γενικά δεν θα ξέρουμε αν είναι σήμερα, χθες ή αύριο, ποιός/ποιά κοιμάται δίπλα μας, πού έχουμε να πάμε, τι να κάνουμε εκεί και γιατί τα νύχια μας είναι γαλάζια αφού τελευταία φορά που τσεκάραμε ήταν καναρινί... (τέλειο το καναρινί)

Οπότε αποφασίσαμε προς το παρόν να αφοσιωθούμε στην οργάνωση του επόμενου Swap not Shop! Επειδή καλοκαίριασε, επειδή έχουμε πολλά χειμωνιάτικα να δώσουμε, επειδή μας κατέβηκαν και κάτι ιδέες/εκπλήξεις, επειδή όπως και να το κάνεις, ακόμη κι αν δεν ξέρεις αν είναι σήμερα, αύριο ή χθες μπορείς πάντα να κάνεις τον εαυτό σου ένα ωραιότατο re-use κι όλα πάλι από την αρχή!

Φιλί :)

Clem - Mel

YΓ. Κυριακή 6/6 @ Six D.O.G.S. 15.00-22.00μ.μ. Σι γιου δέαρ!

Suffocated Love

2010-05-13T02:34:00.012+03:00

Alexandros Vasmoulakis' 'floating' love ...suffocated.

Δεν ξέρω αν είναι τώρα ή πέρσι

ξέρω όμως

πως πρέπει να μου πεις

ότι εσύ το ξέρεις

πως

έτσι συμβαίνει·

τίποτα δε μένει ίδιο

και δεν πειράζει

Clem x

Όλοι χωρίζουν.

2010-04-25T23:52:00.007+03:00

Το νυφικό είναι από τη νέα, παραμυθένια σειρά της Lila Nova (Ασκληπιού 23, T: 2110107658, facebook).

Photo Credit: Νικόλας Λεβεντάκης

Όλοι χωρίζουν. Η συγκάτοικός μου λέει ότι είναι "η χρονιά της τίγρης". Ο Π., πάλι, ότι η αγάπη πονάει. Όλες κλαίνε. Τρέχει και το ρίμελ. Πνίγουν τα δάκρυά τους στα ξύδια, τα σουρώνουν στο γυμναστήριο και τα στεγνώνουν με την πιστωτική. Στα Χαστουκόψαρα ο Λένος Χρηστίδης γράφει πως "όλοι έχουμε κάποιον μεγάλο"... (Και άλλα σοφά, να το πάρεις να το διαβάσεις.) Αλλά αυτόν τον μεγάλο (ή τη μεγάλη), συνήθως, τον έχουμε μονάχα στο κεφάλι μας. Και μία μέρα μας λέει ότι, να, εμείς ...δεν είμαστε στο δικό του. Ξέρεις δεν λειτουργεί, ρε παιδί μου! Και τότε θυμώνουμε, στενοχωριόμαστε, χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Η κατάσταση απαιτεί ψυχραιμία. Να μερικά πράγματα που οφείλεις να κάνεις αν βρεθείς σε παρόμοια θέση:

Ξύρισε το κεφάλι σου και κάνε μανίκι - tattoo!
Γίνε "disco sauvage".
Γίνε η μεγαλύτερη groupie των NO! και γύρνα μαζί μας τον κόσμο (μάθε τους ΝΟ!).
Κάντου voo-doo.
Κάν' τη για Θιβέτ. Ή κάνε τον γύρο του κόσμου με ποδήλατο. Έχουμε πολλούς φίλους παντού, θα σου δώσουμε τηλέφωνα.
Κάνε σεξ με όσους ανθρώπους ήθελες πάντα.
Πάρε σκύλο.
Ξεκίνα ένα blog για σχέσεις.
Φτιάξ' τα με τον κολλητό του/την αδερφή του/το μπαμπά του.
Γίνε το πιο ξέφρενο party animal.
Ή γίνε διάσημη. Κάπως, δεν ξέρουμε, πορνοστάρ κατάσταση.
Μετακόμισε στο πιο φανταστικό σπίτι. Εκείνο, των ονείρων σου. Φτιάξ' το γαμάτα. Συγκατοίκησε με φίλους. Όλους τους φίλους. Θα περνάτε τόσο υπέροχα, πού καιρός για κλάμματα;
Ξεκίνα τα ναρκωτικά. Ή τουλάχιστον τα τριπάκια. Ή τα μανιτάρια βρε αδερφέ.
Μυήσου στη σαϊντελογία ή στην kabbalah. (ή στην καβάλα)
Γίνε φίλη με τον Morrissey και μάθε πως την παλεύει χωρίς σεξ εδώ και 30 χρόνια. (αυτό πες το και σε μας)
Τριγύρνα άλουστη, ημίγυμνη, ξυπόλητη. Aναβίωσε το προσωπικό σου Glastonbury τύπου.
Σκηνοθέτησε τη δολοφονία σου και μετά εξαφανίσου. Παπακαλιάτης φάση.
Κάνε ένα παιδί. Γαμώ; Θα το μεγαλώσουμε παρέα.
Κάνε (κι άλλο) μεταπτυχιακό. Με τόσο διάβασμα δεν προλαβαίνεις να κλάψεις.
Παντρέψου το σωσία του Johnny Depp στο Las Vegas με Elvis για παπά.
Παντρέψου τη Maria Cyber και αφιερώσου στον ομοφυλοφιλικό ακτιβισμό και τη γυναικεία χειραφέτηση.
Γίνε γιατρός χωρίς τσίνορο.
Κάνε ψυχανάλυση και γίνε ο νέος Freud.
Ξεκίνα σεμινάρια αυτογνωσίας. (πάντα μας φαίνονταν περίεργα)
Κάνε καθαρισμό του παχέος εντέρου. (αυτό σκεφτόμαστε να το κάνουμε κι εμείς. Στην Πάρο. Θα σου πούμε.)
Ξεκίνα yoga γέλιου κι εσύ κλαίγε.
Ή yoga γενικά. Εκεί που θα είσαι με όλα τα πόδια στον αέρα, δεν θα προλαβαίνεις να σκεφτείς.
Κάνε ελεύθερη πτώση. Καταδύσεις. Κουμ-καν. Κάτι.
Πήγαινε να ζήσεις με τις μαμάδες μας: στην Κρήτη να κλαίτε και στα διαλείμματα να μαγειρεύετε. Στην Αθήνα, να διαβάζετε παράξενα μαθηματικά. Γίνε σοφή (και μάθε εξωτικές νοστιμιές)!
Στείλ' του ένα δηλητηριώδη σκορπιό. Βάλ' τον μέσα σε νεροπίστολο για καμουφλάζ.
Γράψε βιβλίο με τίτλο "Πώς (δεν) θα ξεπεράσεις τον πρώην σου". Θα γίνει best seller. (η Clemmie το έχει ήδη ξεκινήσει)
Πήγαινε να ζήσεις σε μία κατάληψη στο Βερολίνο. (έχουμε contacts, θα σου δώσουμε)
Γίνε μυστικός πράκτορας. Για τις περούκες και τα φανταστικά γυαλιά-κάμερες!
Ζώσου με εκρηκτικά, πήγαινε στη δουλειά του και ανατινάξου φωνάζοντας: "ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!". Εσύ, ως δια μαγείας, θα είσαι η μόνη επιζήσουσα. Θα γίνεις ένας νέος σούπερ ήρωας και θα σώσεις τον κόσμο (και τις παρατημένες).
Κέντησε την ατάκα του G.Dim. "Ακόμα με αγοράκια ασχολείσαι;" σε σεμεδάκι και βάλ' τη πάνω από το κρεβάτι σου. (Θα σου μάθει σταυροβελονιά ο κομμωτής μας)
Μυήσου στη μασωνεία. Να φοράς εκείνα τα φανταστικά δαχτυλίδια!
Άλλαξε φύλο.
Βρες την αδερφή της Melroy να σου μιλήσει για τη φυσική καλλιέργεια. Γαμάτο.
Ή φτιάξ' τα με τον αδερφό της Clemmie να σε πάρει μαζί του στην Taiwan.
Ζήσε σε σκηνή στη Χαλλλκιδική. Σαν τη Χαλλλκιδική δεν έχει.
Ή στη Γαύδο. Γαμώ η Γαύδος.
Μην κάνεις τίποτα από τα παραπάνω. Απλά βάλε τα κλάμματα και φάε παγωτό.
(Strawberry cheesecake. Οικογενειακό. Όλο.)

Mel & Clem (in love)

YΓ. Η Clemmie και η Melroy δεν πιστεύουν στις σχέσεις. Πιστεύουν, όμως, στους ανθρώπους. Και στην οικουμενική αγάπη. Συνεχίστε να ερωτεύεστε.

Qu' ils mangent de la brioche (ή ο βασιλιάς είναι γυμνός)

2010-04-24T05:13:00.018+03:00

Στην Αγγλία πληρώνεις το BBC. Φορολογείσαι για να βλέπεις τελεόραση. Φορολογείσαι αν έχεις τηλεόραση. Δεν έχει σημασία αν βλέπεις BBC, την 5262876στή επανάληψη Friends, τσόντες ή ντοκιμαντέρ για τους λευκούς καρχαρίες. Ούτε έχει σημασία αν προλαβαίνεις ποτέ να την ανοίξεις, αν είναι χαλασμένη ή την κρατάς γιατί είναι ασορτί με τη μπερζέρα. 139,5 λίρες το χρόνο σε χρεώνει η Elizabeth αέρα κοπανιστό. Δεν μπορείς να κλέψεις το σήμα του γείτονα γιατί περνάει ο κύριος με το ειδικό μηχανάκι του και σε τσεκάρει. Κι αν δεν ζήσεις την ευτυχή (NOT) συγκυρία να σου χτυπήσει αυτοπροσώπως το κουδούνι ένα συννεφιασμένο πρωινό, στο τέλος της χρονιάς σου στέλνει το ραπόρτο -που θα' λεγε και η γιαγιά μου- με τους λογαριασμούς που δεν πλήρωσες plus το πρόστιμο που σου αναλογεί. Αυτός κάνει τη δουλειά του κι εσύ αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου. Και τουμπεκί.

Αυτό το conceptάκι το λένε "tv licence". Τα έσοδα για την περασμένη χρονιά υπολογίζονται περίπου στα 3,49 δισεκατομμύρια λίρες και όχι δεν έγιναν φουστάνια για τη βασίλισσα. Ούτε ακίνητο στη Μαλεσίνα. Ούτε τα πήραν οι παπάδες. Ούτε τα αντάλλαξε κανείς με κανένα dvd. Πήγαν στο BBC. Διότι το BBC δεν βγάζει λεφτά από διαφημίσεις, επειδή πολύ απλά δεν έχει διαφημίσεις. Πρόκειται για 5 κανάλια που δικαιούνται μόνο να διαφημίζονται μεταξύ τους: ΒΒC1, ΒΒC2, ITV, Channel 4 και Channel 5. (Μπορείς να έχεις περισσότερα κανάλια με cable ή satellite πληρώνοντας κάτι παραπάνω). Βγάζει από σένα κι από μένα. Βάζεις το χέρι στην τσέπη και λες κι ευχαριστώ.

Το πρώτο τεστ έγινε το 1926. Μπορεί ο Churchill τότε να τα πήρε κρανίο (σ.σ. το BBC υποστήριξε τη γενική απεργία) αλλά ο Lord Reith (σ.σ. πρώτος γενικός διευθυντής του BBC) ανακοίνωσε 'the purpose of BBC is to inform, educate and entertain.' (με την εν λόγω σειρά) Κι από τότε, όσο και να έχουν χτυπηθεί κάτω Thatcher, Labour etc, το BBC κρατάει την ουδέτερη στάση στην οποία δεσμεύτηκε. Και κανείς πολιτικάντης δεν τολμάει ούτε να σκεφτεί να του κόψει το χαρτζιλίκι. Σε ελεύθερη μετάφραση, οι Άγγλοι πλερώνουν και εξασφαλίζουν αντικειμενική, ελεύθερη και, κυρίως, ανεξάρτητη δημοσιογραφία.

Κάτι που στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή μπορεί κανείς να βρει μόνο στα blogs. Κι αυτό πάλι, αν ξέρει πού να ψάξει. Κι αν ξέρει πώς να ψάξει. Κι αν δεν έχει την εντύπωση ότι "το ίντερνετ είναι κάτι που μπήκε μία και πέθανε, απ' αυτά του διαόλου, το άκουσα στις ειδήσεις" (ατάκα - διαμαντάκι, από παππού πρώην συμφοιτήτριας μου -uncensored). Για να μην πιάσω τώρα ποσοστά και ηλικίες, όσο κι αν το διαδίκτυο ανέρχεται σε ολοένα και δυναμικότερη πηγή πληροφόρησης, έχει ακόμα να φάει πολλά ψωμιά. Οπότε, κάτσε καλά Γεράσιμε... (και κάτσε καλά γεράσαμε, επίσης) Αυτό που προσπαθώ να σου πω, είναι ότι στις "επίσημες ειδήσεις" (αυτές που ακούει ο παππούς μου και η γιαγιά σου) κανείς δεν βγαίνει να φωνάξει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός.

Πάρε για παράδειγμα τότε που οι Άγγλοι φάγανε εν ψυχρώ τον Menezes, τσάμπα και βερεσέ, επειδή ο άτυχος Βραζιλιάνος βρέθηκε στο μετρό φορώντας μπουφάν τον Ιούλιο του 2005 και κρατώντας μία τσάντα με καλώδια (μελαμψός + μπουφάν + ηλεκτρολόγος + βρετανικό "καλοκαίρι" = do the math) δύο εβδομάδες μετά την τρομοκρατική επίθεση. Το λένε και bad timing. Η αγγλική αστυνομία προσπαθούσε να προλάβει μερικές εκατοντάδες ενδεχόμενους νεκρούς και ο Menezes να πάει σπίτι του. Long story, short point. Απελπιστικά άδικα ναι, ο Menezes βλέπει τα ραπανάκια ανάποδα και αυτό δεν αλλάζει με όλες τις συγγνώμες του κόσμου. Ωστόσο το θέμα πήρε τεράστιες διαστάσεις, οι Βρετανοί ανέλαβαν τις ευθύνες τους, ηθικές και οικονομικές, και ο Τύπος τους τη λέει ακόμη.

Και για να μη σε πάω πίσω και σε κάψω να σκεφτείς σε ποιόν έχουν αποδοθεί ευθύνες για τον Γρηγορόπουλο, ο Μάριος Ζ. που βρέθηκε στον Κορυδαλλό έξι βδομάδες; (σ.σ. αποφυλακίστηκε χθες) Γιατί πρέπει η άποψη που προέβαλε την αθωότητά του, να θεωρείται "η άλλη", να γράφεται (μονάχα) στα blogs και να ακούγεται (μονάχα) στο δρόμο; [Οι εκπομπές που ασχολήθηκαν με το θέμα ήταν το ΑL Tsantiri News στον Alpha (όπου ο Λαζόπουλος δεν πήρε ξεκάθαρη θέση, αλλά έδωσε το βήμα στους φίλους του Μάριου) και η «Ελληνοφρένεια» του ΣΚΑΪ 100.3, όπου οι παρουσιαστές υποστήριξαν την αθωότητα του Μάριου και φιλοξένησαν συνέντευξη του ίδιου και της δικηγόρου του. Κι αν άκουσες και κάτι άλλο σε παρακαλώ να με διορθώσεις.] Σε ένα (διαυγές) δημοκρατικό πολίτευμα, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν δύο τουλάχιστον "επίσημες" απόψεις; (με τη λογική που κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις κλπ) O Μάριος αποτελεί το επιχείρημα της μαμάς μου για να κόψει ο αδερφός μου τα δικά του ράστα. "Και αθώος να είσαι, η εμφάνιση, δυστυχώς, στην Ελλάδα ακόμη μετράει..." Και να' ξερες πόσο μισώ, αυτό που οι μαμάδες έχουν (πάντα) δίκιο.

Και όλα αυτά μετά την παραδοχή του Τσουλούφη ότι το ΔΝΤ τον κάνει να χαμογελάει. Κι εμένα με κάνει. Έτσι μισοπικρόχολα, μισοαπεγνωσμένα, μάλλον από αμηχανία και ντροπή που πάλι προσφεύγουμε στη γνωστή συνταγή-ξελάσπωμα "Μπαμπά ...ξέμεινα". Και βαριέμαι πάλι τα πρωτοσέλιδα της Evening Standard και τα σαλόνια της Guardian... και τους Άγγλους συμφοιτητές μου που με κοιτάζουν με απορία. Κι ο Παπανδρέου (κι ο Καραμανλής και όλοι οι γυμνοί βασιλιάδες του τόπου τούτου) μας στέλνουν φιλάκια από το Καστελόριζο, με μία ποιητική εσάνς - που φέρει κάτι από λυρισμό Ελύτη, εθνικισμό Σεφέρη και darkίλα Καβάφη- και κεντρικό μήνυμα "ας φάνε παντεσπάνι". Καλή μας χώνεψη.

Clem x

Saturday Mornings @ Brixton Market

2010-04-18T15:23:00.026+03:00

'Go local or go home' could be the artsy darlings' motto on recession and London's unaffordable places-to-rent. Multi-culti Brixton village is the place to be on a Saturday morning. Whilst wandering from mouth-watering fruits and greens selection to vintage treasure-hunting, from lazy coffee sipping to dead-hip hair cuts' indulging in, you might notice oddities and obscurities going on. Young dynamic artists come up with a different concept every Saturday, grab their bric-a-brac and drama-like costumes and make do as any free-spirited travelling circus would just for the sake of it. Only, this is forthcoming creative London!

Last Saturday's theme was "Singing and Fashion" and Per/forms team did some dance-shots in & out of Brixton's lilliputian fashion stores. (Photos featuring Anna Martinou and Kalia Malia presenting DISPLAYME@Leftovers, Margot Waggoner's store)

Read more here and stay tuned for more sunny (!) Saturdays to come

Inspired :)

Clem x

Free Marios Z.

2010-04-16T15:01:00.010+03:00

Credit for this pic Yannis Zabetakis. More here.

Last night, 15/4, i was in the solidarity protest for the release of Marios Zervas. A peaceful and quiet protest. Riding our bicycles, ringing our bells, 3.000 people followed and protested... Marios Zervas has already been imprisoned in the prison Korydallos, Section A, for a month. The 28year-old swimming teacher was arrested during the massive protest on the 11th of March, in Athens.

Marios had dreadlocks and was holding a backpack. The cop who arrested him, testified against him with heavy accusations. Audiovisual material and a dozen of other civilians demonstrate that Marios’ face was NOT covered, NO molotov and NO fire was around, and in the backpack there was a towel and a bathing suit -since he was planning to attend his swimming class after the protest.

However, ignoring the above, Marios was brought to custody. The point is that when someone is imprisoned with no elements and no evidence, things are not quite promising... You never know if tomorrow it will be you or me. I've been thinking of all the times I've been to protests, and how lucky I am that never to have been hit or busted. So it' s only a matter of luck. And when someone is behind bars for a whole month, with no reason, democracy is demolished.

Check more about Marios Z., here.

Sad & worried

melroy

Άνοιξη στο Λονδίνο είναι...

2010-04-11T15:41:00.004+03:00

• Περισσότερο χειμώνας και λιγότερο καλοκαίρι.
• Όπως μας έμαθαν στο σχολείο: αναποφάσιστη.
• Σαν παιδική κόλλα αλληλογραφίας. Ρομαντική.
• Να σκέφτεσαι όλα σου τα αγόρια. Τα πρώην και τα τέως. Κυρίως τα πρώην.
• Να είναι ο δρόμος γεμάτος με τις πιο ανθισμένες αμυγδαλιές που έχεις δει. Και πάλι να βρέχει.
• Αδιάβροχο με γυαλιά ηλίου. Μαζί.
• Να πιστεύεις ότι πίσω από όλες αυτές τις σκεπές σχηματίζονται άπειρα ουράνια τόξα. Κι ας μην τα βλέπεις.
• Να ψάχνεις τον ήλιο μέσα σου. Και, περιέργως, να τον βρίσκεις.
• Άγγλοι φοράνε κοντομάνικα. Πάνω από μελανιασμένα χέρια.
• Οι φλοράρ, πολύχρωμες βιτρίνες στα μαγαζιά.
• Το Topshop γεμάτο μαγιώ κι ο κόσμος έξω χωμένος στα παλτό του.
• Να κλείνεις για καλοκαιρινά φεστιβάλ και να σκέφτεσαι ότι φέτος θα λανσάρεις σορτσάκι-γαλότσα.
• Τα ανθισμένα λουλούδια στα ανθισμένα πάρκα.
• Οι φίλοι από την Αθήνα να λένε ότι πάνε στην παραλία να παίξουν ρακέτες. Και να μη θες να τους μιλάς.
• Όλοι κάνουν barbeque. Και ψήνουν χαρούμενοι στο κρύο.
• Οι pubs βγάζουν τραπέζια έξω. Και οι άνθρωποι κάθονται. (κάτω από τις σόμπες)
• Περισσότερη μπύρα – λιγότερο τσάι.
• Όλοι φλερτάρουν. Ή το σκέφτονται.
• Αναμμένο καλοριφέρ και ανοιχτό παράθυρο.
• Τα κορίτσια βγάζουν τα καλσόν και βάζουν καλοκαιρινά φορέματα.
• Οι σκίουροι δειλά-δειλά ξεπροβάλλουν από τη χειμερινή τους νάρκη.
• Το πρωί έχει ήλιο. Βάζεις γυαλιά. Το μεσημέρι βρέχει. Βγάζεις γυαλιά.
• Οι απογευματινές –όχι και τόσο- ξαφνικές μπόρες.
• Να γεμίζεις τα βάζα με τουλίπες. Σχεδόν από υποχρέωση.
• Να σε κοροϊδεύουν για το μαρτάκι στον καρπό. (Αλλά τι ξέρουν αυτοί οι ανέραστοι Bορειοευρωπαίοι...)
• Έχει φως. Μέχρι το βράδυ!

(Βιβιάνα Μηλιαρέση- Αναδημοσίευση από Athens Voice - Planet Voices)

Jumble Sales @ The East End Thrift Store

2010-04-10T13:28:00.010+03:00

...are the best in town! You get whatever you want by filling a small bag for 10 quid or a big one for 20. From denim wrangler jackets to velvet gown dresses, from old skool t-shirts to see-through night dresses, from country-like oversized check shirts to bright colored high-waist trousers... and so on! And then there is free wine and beer :) And everyone in a party mood! Extra Tip: You should arrive there a bit (a lot) earlier because queue is tremendously long. Jumble Sales are organised more or less once a month so stay updated by adding the East End thrift Store on facebook...

...and be prepared to rummage through rails and get yourself a whole new wardrobe!

Clem x

Ps1. Now selling on-line here!

Ps2. Jumble Sales and discount evenings are hosted either in the East End Thrist Store, 1A Assembly Passage, E1 4UT, London or, at it's sister shop, the Brick Lane Thrift Store, 68 Sclater St, E1 6HR (Just off Brick Lane!)

R.I.P. Malcolm McLaren

2010-04-09T11:45:00.005+03:00

Vivienne said: "When we were young and I fell in love with Malcolm, I thought he was beautiful - and I still do. I thought he is a very charismatic, special and talented person. The thought of him dead is very sad. We hadn't been in touch for a long time."

Δεν ξέρουμε τι να σκεφτεί και τι να πρωτοπεί κάποιος για τον Malcolm McLaren. Διάβασε τον Τερέζο, σήμερα άκουσε μονάχα Sex Pistols και ντύσου σαν να είσαι στο Λονδίνο και να είναι 1975.

Clem & Mel

H χάπι λου (χωρίς τόνο) και η happy λού (με τόνο)

2010-04-07T01:26:00.023+03:00

Το "χάπι Λου" είναι βιβλίο της Εύης Λαμπροπούλου και ένα από τα αγαπημένα μου. Η χάπι λου της Εύης δεν έχει τόνο, είναι ηρωίδα σύγχρονου παραμυθιού, είναι Σαλονικιά, έχει μόλις παρατήσει το διδακτορικό της στην Αγγλία και δεν ξέρει τι να κάνει με τη ζωή της. Δηλώνει πως το μόνο σταθερό πράγμα σε αυτή είναι το μαλλί της. Μόνο που καμιά φορά φυσάει...

Η λού, από την άλλη, έχει τόνο, είναι σκέτο happy (δίχως χάπι), ηρωίδα του δικού της σύγχρονου παραμυθιού, δεν ξέρει τι να πρωτοκάνει στη ζωή της. Κι έτσι τα κάνει όλα. Δαιμόνια -επίσης Σαλονικιά- ρεπόρτερ, δημοσιογράφος, blogger, ορκισμένο party animal και ποιός-ξέρει-τι-άλλο εσχάτως ψήνει λιλιπούτειες λιχουδιές - κυριολεκτικά- στο φούρνο και μας τις δίνει να τις φορέσουμε! Τις ζυμώνει από fino και τις μπερδεύει με σχολικούς συνδετήρες, χάντρες και κορδέλες και μικροσκοπικά παιχνίδια. Μετά τις τυλίγει με χρωματιστό σελοφάν και τις στολίζει σε συσκευασίες για σοκολατάκια. Όταν δεν δημιουργεί με οποιοδήποτε τρόπο πλατσουρίζει τα πατούσια της στο Θερμαϊκό, χορεύει cult κομμάτια κάτω από τον ήλιο της Χαλκιδικής, πάει βόλτες με τη γιαγιά της στην Τσιμισκή και τηγανίζει υπερνόστιμες πατάτες. Και ταυτόχρονα είναι παντού και πάντα. Οπότε αν θέλεις τη δική σου κρεμαστή νοστιμιά στείλε της μέιλ στο depi46@gmail.com

Vintage Pretty

2010-03-27T06:12:00.011+02:00

Run by the green grocer next door, Vintage Pretty is defo the place to be on a Saturday morning. Located in the heart of East Dulwich, London southeast, it’s exotic freshly - squeezed juices and eye - catching delicacies are to fall for. And if you are in the mood for lunch, you can go for the moussaka (!), deep-filled paninis or the thick, flavoursome soups. Or the obscenely huge breakfasts (professionally poached eggs royale with smoked salmon – recommended). Time goes slow, crew is easy-going, country cottage atmosphere… wish I were a local!

49 North Cross Road, London SE22 9ET, Tel: 020 8299 4751 Opening Hours: 08.30-17.30

:))

Clem x

Άνοιξη στην Αθήνα είναι…

2010-03-26T01:26:00.006+02:00

Η μεθυστική μυρωδιά από τις νεραντζιές που ανθίζουν.
Όλοι χωρίζουν.
Όλοι ερωτεύονται.
Το Fashion Week. Άνθρωποι ντυμένοι ανοιξιάτικα παρακολουθούν χειμερινές κολεξιόν.
Τα κοριτσίστικα μαθήματα ραπτικής.
Τα πολύχρωμα κοκτέιλ στο δρόμο, στις ταράτσες, στα πεζούλια.
Κυριακή μεσημέρι, σ’ ένα διαμέρισμα στην Ασκληπιού, χορεύοντας Madonna πάνω σε ψηλοτάκουνα.
«Μην ξαναμιλήσουμε για δουλειές. Αρχίζουμε να στέλνουμε ανοιξιάτικα mail».
Οι φίλοι από το εξωτερικό αρχίζουν να μαζεύονται.
Το ορκίζομαι ότι είδα ανθισμένη αμυγδαλιά στο κέντρο της πόλης. Στην Πανεπιστημίου.
Η ώρα αλλάζει και η Πιπίτσα Παϊσιου, η φωνή του «επόμενου τόνου» πέθανε. Το ήξερες;
Τα ανθισμένα λουλούδια στα ανθισμένα νεκροταφεία.
Μια –σε ταχύτητα φωτός- βόλτα στη θάλασσα με ένα Σούπερ Δούκα (Super Duke).
Οι ψηφιακές καρδούλες- αυτοκόλλητα που γεμίζουν την πόλη οι digital lovers (digital-lovers.blogspot.com).
Οι προετοιμασίες για τα καλοκαιρινά, μουσικά φεστιβάλ (Synch σου ερχόμαστε...)
Οι προετοιμασίες για όλα τα φεστιβάλ! Γιούπιιιι!
Οι θεατρικές παραστάσεις που τελειώνουν -παίρνουν παράταση- αρχίζουν άλλες.
Δεν μπορείς/ θέλεις να δουλέψεις.
Γρήγορα μεσημεριανά lunch breaks στο πλησιέστερο πάρκο (το Πάρκινγκ που έγινε Πάρκο στη Ναυαρίνου - parkingparko.blogspot.com).
Μειώνονται οι πορείες.
Μειώνονται τα νεύρα.
Η Μίνα Ορφανού (Στρέλλα) να πίνει, ηλιόλουστη, καφέ στο Θησείο και να μου λέει για τα έργα τέχνης που φτιάχνει.
Οι λευκές ελβιέλες που είναι πάντα στη μόδα.
Τουρίστες-ηλιοκαμμένοι-πολλοί.
Οι γιαγιάδες βγαίνουν στα μπαλκόνια να λιαστούν. (Ναι, και στην Αθήνα).
Η αναμονή για το «God of War» που θα ξανακλείσει στο σπίτι πολλούς pc-δάκηδες.
Τα μαρτάκια στους καρπούς.
Αλλάζεις άρωμα, βάζεις πιο ελαφρύ.
Αγάπη, ρε μουνιά!

Soundtrack στήλης: Happy Up Here- Röyksopp

(Αλεξάνδρα - Οντέτ Κυπριωτάκη, Αναδημοσίευση από το Monitor)

Μια μυστική, ανοιξιάτικη αλληλογραφία...

2010-03-25T18:07:00.006+02:00

Athens, 24/3

Hmmm... Edo exei synnefa simera alla to vradu murizoun oi nerantzies kai einai sa na eisai stin exohi.

Mou exei kollisei i idea enos terastiou kitrinou livadiou sto myalo...

Afta gia tora

A! kai eida an8ismeni amugdalia! Sto orkizomai...

Xxx

London, 24/3

Edo einai mono gri.

To proi exei hlio, vazo gyalia, to mesimeri vrexei, bgazo gualia.

Murizei arwma karyda pou vazw sto saloni...

Ayto mou leipei. Mia anthismeni amygdalia. Ax.

Shiri - The hottest girl in town

2010-03-23T11:01:00.006+02:00

Αυτή είναι η Shiri Zinn. Την εντοπίσαμε στο Designers Exhibition του London Fashion Week, στο τμήμα Lingerie Boudoir, στο υπέροχο νεοκλασικό Somerset House.

Η Shiri είναι μάλλον το πιο σέξι κορίτσι της πόλης. Όχι ότι ξέρουμε τι κάνει στο κρεβάτι της, αλλά οι δημιουργίες της είναι τα πιο high end sex toys που έχουμε δει!

Φοιτήτρια ακόμη, στη St Martins, σχεδίασε ένα δονητή. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν λίγο boost από την καθηγήτριά της και άπειρες ώρες δουλειάς και έρευνας σχετικά με τη δόνηση και την ποιότητα του οργασμού...

Swarovski, δέρμα φιδιού, φτερά, κρύσταλλοι, γούνα, ασήμι. Μερικά από τα υλικά που χρησιμοποιεί η Shiri για να φτιάξει τα «κοσμήματα του έρωτα» τα οποία έχουν τεράστια απήχηση στο κοινό. Πελάτες της είναι ανάμεσα σε άλλους η Kate Moss και η Baby Spice…

«Γιατί να υπάρχει ταμπού πάνω στο θέμα του σεξ και των βοηθημάτων;» λέει με ένα γλυκό και ειλικρινές βλέμμα. «Δεν θα έπρεπε όλα αυτά να είναι κρυφά και χαμηλής ποιότητας προϊόντα. Πρέπει να είναι τα πιο πολυτελή και προσεγμένα. Ένα fashion αξεσουάρ!».

Μόνο ένα πράγμα να ψιθυρίσουμε, σαν μικροί δικηγόροι του διαβόλου: «Είναι ανάγκη να δώσεις μια περιουσία για να ...περάσεις καλά;»

To check out Shiri' s hot- chic 'tools' of love, check www.shirizinn.com

xxx

Melroy-Clem

Brockley Bewitched

2010-03-21T02:01:00.017+02:00

Wandering around Brockley' s derelict house gardens and other more Amelie-like ones, it is ever so quiet I can even listen to my thoughts. Part of the Borough of Lewisham, Brockley is located in southeastern London miles away from the city center's frenetic rhythms. Even though on a Saturday afternoon street art seems to be Brockley's solid trace of life, rumor has it that independent artists and post-bohemians live in all of these lilliputian white lace-curtained Victorian houses. Otherwise, they must be inhabited by witches. Or by ghosts. Given London's reputation for strange goings-on I'll go with the quirkier. After all, you know what they say: London is the city even the dead never want to leave.

Clem x

I'm so high I could eat a star

2010-03-16T01:37:00.004+02:00

Graffiti in Detroit.

(Photo stolen from here)

Clem x

Exit Through the Gift Shop

2010-03-15T02:27:00.017+02:00

Banksy' s film is out. Quoting himself '...well it is not Gone with the wind' but by all means a worth-see. And let go the huge debate around his name, the guy has a strong sense of humor. Perhaps even stronger than our times can take.

Clem x

My first video attempt

2010-03-12T21:17:00.002+02:00

FASHION PLAYGROUND

2010-03-09T16:29:00.006+02:00

TONIGHT 11/3 @ 6 D.O.G.S, Avramiotou, monastiraki.

20.00 till... late!

WE WILL PLAY!!!

MORE INFO here

xxx

My favs from Ada Zanditon's catwalk crowd

2010-02-24T01:11:00.013+02:00

In Ada's -fabulous- dress
Mix & Match from top-to-toe
In Ada's collar [extra props for the blue lipstick]
Lovely, adorable Raga
Popped out of Wonderland

...claimed to have been using his head for several projects (...); although I'm still not very sure I get what this means

Update: this is what he means!

Big love
Clem x

LFW A/W 2010/11

2010-02-22T00:55:00.026+02:00

London Fashion Week at Somerset House encapsulates fashionable London. At last, a great home for the shows. Clements Ribeiro

Lee Alexander McQueen's wall of tribute...
Under the tents
Queer-like makes fashion live and breath.

The street is still the best way to get a snap shot of London style Todd Lynn

My new friends Sabrina and Daisy! And us playing around with NOEL STEWART MILLINERY magic hats :)
Photographers' lounge backstage. Friendly people, professional still laid-back atmosphere, lots of espresso.
TOPSHOP supports NEWGEN showcasing the designers of tomorrow...
...and spoils us with milk or soy hot chocolates enriched with marshmallows, cream, truffle. Oh and hand-warmers.
My new yellowish smiley recharchable hand-warmer! Wicked :D

More to come

Clem x

MONITOR- the birth of a new free press

2010-02-17T16:27:00.005+02:00

To "monitor" γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης τον Δεκέμβριο του 2009-λίγο πριν μπει το 2010. Είναι ένα δεκαπενθήμερο free press, μικρό, σε ωραίο χαρτί (που μυρίζει σαν το SOUL), με creative εικόνες, και καλό στήσιμο.

Σήμερα βγήκε το 4ο τευχάκι...
Το ξέρω... We 've had enough με τα free press!
Αλλά όταν μιλάμε για μια επαρχιακή πόλη, όπως το Ηράκλειο, τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Υπάρχουν πάρα πολλές ομάδες/ (υπο)κουλτούρες/ άνθρωποι που δεν έχουν φωνή και που πνίγονται μέσα στην κλειστή κοινωνία μιας πόλης. Αλλά και άλλοι που βαρέθηκαν να ακούν τα ίδια και τα ίδια και που θα ήθελαν να (ξανα)ανακαλύψουν την πόλη τους. Να τη δουν με άλλα μάτια. Ν' ακούσουν και κάτι άλλο βρε αδερφέ!

Ε, εκεί ήρθε ο (ταλαντούχος) κύριος Νίκος Κατζηλάκης κι έβαλε μπρος το "monitor" του και τους μάζεψε όλους και γράψανε, και φωτογραφίσανε και... voila!

Καλή συνέχεια λοιπόν!
keep up!

x
melroy
(έγινα και "σύμβουλος έκδοσης σε έντυπο". Από δω και πέρα θα βγαίνω με ταγέρ και τακούνια. Χα!)

WE WERE AT THEIA'S

2010-02-16T18:49:00.021+02:00

The most girly, boudoir-like, pink boutique opened in town!
"Theia's corsets" found a tiny, cutie, sweetie house to wait for us to buy them!
We were there too... and it was great!!!

Keep up...

xxx
(fruity)melroy
Info: Ippokratous 66, theialab.com

H Α-μπα? συμβουλεύει [και είναι φίλη μας]

2010-02-09T02:19:00.014+02:00

Αγαπημένη μου A-μπα?,

Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Η συμφοιτήτριά μου η Κλερ [Αγγλίδα, ξανθιά, ανορεξικιά, σνομπ - χάλια] ανακοίνωσε χθες στην τάξη ότι η κολλητή της το Σάββατο φασώθηκε με τον Hugh Grant. Τόνισε, μάλιστα, ότι η μαμά της κολλητής της είχε επίσης φασωθεί με τον Hugh πριν από 20 χρόνια. Όπως αντιλαμβάνεσαι, δεν έχασα ευκαιρία και ρώτησα αμέσως "ΠΟΥ;". In a bar, μου λέει η τσουράπω. Ναι βρε καλή μου, WHICH ONE? In Barts μου λέει. Όπως θα φαντάζεσαι με το που μπήκα σπίτι, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να συμβουλευτώ τον θείο Google τι είναι αυτό το Barts και κυρίως πού βρίσκεται. Το λοιπόν, σύμφωνα με το site του, πρόκειται για ένα bar στο οποίο πάνε celebrities, βρίσκεται κάπου στο South Kensington στη Sloane Avenue αλλά το ακριβές location είναι secret. (http://www.barts-london.com/) Και έρχομαι εγώ να ρωτήσω: να πάρω τηλέφωνο να ρωτήσω; ή θα φανώ so anti-celebrity? Να πάρω ένα πρωινό, με το lunch box στον ώμο, το avenue πάνω - κάτω μέχρι να το εντοπίσω; Και αφού το εντοπίσω, να πάω βέβαια αλλά με τι παρέα, τι ρούχα και κυρίως τι ύφος; Και πώς θα γίνει να πετύχω τον Hugh; Και στην περίπτωση που καταφέρω όλα τα παραπάνω πώς θα γίνει να φασωθούμε; Να τον αναγνωρίσω; Να κάνω την άσχετη; Να κατασκηνώσω εκεί; Να είμαι cool; Ή να το παίξω χαζοΑγγλίδα; [Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα] Και καλά ο Hugh, 50 χρονών άνθρωπος, επικοινωνιακά τίποτα δε σκαμπάζει και φασώνεται με 20χρονα; Που στην περίπτωση μας, με βολεύει εννοείται αλλά είναι λογικό να την πέσω σε έναν στην ηλικία της μαμάς μου; Όπως καταλαβαίνεις είναι crucial ερωτήματα και βασίζομαι στην πολύτιμη βοήθειά σου ώστε να κερδίσω ένα φιλί από τον Hugh [εντάξει αυτό το βρετανικό με τρελαίνει] [και με τον Jude Law που να μπλέξεις τώρα που το έχει εμπεδώσει το δις εξαμαρτείν] και εννοείται θα κάνω ό,τι μπορώ για να σου εξασφαλίσω μία - οποιασδήποτε μορφής - αποκλειστικότητα.

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Απολαύστε τη φοβερή απάντηση της Α-μπα? εδώ και στείλτε κι εσείς το ή τα βασανιστικά -και μη- ερωτήματα που σας απασχολούν στην καινούρια της στήλη. Δεν ξέρουμε αν η Α-μπα? απήγαγε το μάγο της φυλής και τον θρόνιασε στο σαλόνι της, αν έκλεψε την κρυστάλλινη σφαίρα της τσιγγάνας κυρίας του λούνα-παρκ ή είναι τρίτη της ξαδέλφη της Margie και κατ' επέκταση κρυφή καμπαλίστρια... πάντως έχει όρεξη, ιδέες και ανοιχτό μυαλό. Και πλέον το ampa.gr. Και εις ανώτερα!

XXX

C&M

A hint of Yes it Does! @ Camden Lock Tavern

2010-02-04T20:01:00.043+02:00

To Lock Tavern λέει "όχι" στη δικτατορία του hip, über cool και των οχτώ night buses που θέλεις για να γυρίσεις σπίτι σου. Αγαπά το glitter και τις disco μπάλες και μισεί τις μεγάλες ουρές στo αγιάζι. Γενικά το Lock Tavern αγαπά περισσότερα απ' όσα δεν. Το Σάββατο το βράδυ οι Bad Spencer, Stopmakingme και Singleton έπαιζαν παλιά και αγαπημένα [και στο λέω εγώ που είμαι σχετικά(!) άσχετη] και εμείς χορεύαμε εξτασιασμένοι παίζοντας με τα αυτοκολλητάκια μας. Ο Λ. φώναζε πώς είναι πάλι 90s, η Δ. θαύμαζε τα δαχτυλίδια της, το φως ήταν ροζ [σαν εκείνο της Sailor Moon που θα' λεγε και ο φίλος μου ο Α.] και η θεωρία της καινούριας φίλης μου Α. ότι "το καρό είναι το νέο μαύρο" δεν θα μπορούσε να επιβεβαιώνει και να επιβεβαιώνεται καλύτερα...

Come back soon

Clem x

My book for... dreaming!

2010-01-27T00:25:00.005+02:00

This is one of my favourite things...

It' s cute, adorable, inspiring, full of interesting stuff to do and think, and create and draw...

I sit in my sofa, with my blanket and my dog. And my colours and small stuff and glitter and glue and with my new, young friend Caroline.

We sit and draw for hours...

"My wonderful book of fashion" is a gift from my beloved E.

Dream on my fashion friends...

melroy x

Avant Garde is dead

2010-01-20T20:33:00.001+02:00

(Photo Credit: Wojtek Franke)

POP LIFE @ TATE Modern

2010-01-18T01:51:00.017+02:00

Andy Warhol for TDK
Warhol's wallpaper & self portraits
Hiropon by Takashi Murakami
Rabbit by Jeff Koons [NY Fair]
Pop Shop by Keith Haring, NY
Jeff Koons - Cicciolina
Brooke Shiels - 'child star' [Spiritual America]
Untitled by Maurizio Cattelan
by Damien Hirst
Kirsten Dunst as Akihabara Majokko Princess by Takashi Murakami

I suffer from social disease. [...] You catch social disease by kissing someone on both cheeks.

I will go to the opening of anything. Including a toilet seat.

The only reason to play hard is to work hard, not the other way round as most people think.

Andy Warhol (1928-1987)

Bitter Cold

2010-01-14T05:11:00.004+02:00

Glitter on the west streets
Silver over everything
The rivers all wet
You’re all chrome

Dripping with alchemy
Shiver stop shivering
The glitter’s all wet
You’re all chrome

...

Clem x